احساس تعلق اجتماعی Social Belonging یعنی تجربه درونی فرد از پیوند و پذیرش در جامعه و اینکه خود را بخشی ارزشمند از آن بداند.تعلق اجتماعی شامل احساس ارتباط عمیق، پیوند و ادغام فرد با یک گروه اجتماعی یا جامعه است.

شب برای بسیاری از ما زمان آرامش نیست زمان هجوم است. هجوم فکرها، ترس‌های بی‌نام، مرور بی ‌پایان گفتگوها، شکست‌ها و آینده‌های نامعلوم. در طول روز، ذهن ما درگیر بقاست: کار، ترافیک، پیام‌ها، وظایف، نقش‌ها. اما شب که می‌رسد و صداها کم می‌شوند، ذهن ناگهان بیدار می‌شود. انگار تازه فرصت پیدا کرده حرف بزند.

اگر بهتر شوم، چه چیزی را از دست می‌دهم؟ این پرسش در ظاهر متناقض است. مگر بهتر شدن چیزی جز رهایی، آرامش و سلامت روان است؟ اما تجربه‌ی بالینی و مطالعات روانشناسی نشان می‌دهد که بهبود همیشه با احساس امنیت همراه نیست.

وقتی زندگی از چند جهت به ما فشار می‌آورد و ما باید همچنان بایستیم.

گاهی برخی والدین نسبت به تربیت فرزندشان احساس گناه می‌کنند و تصور می‌کنند مادر یا پدر خوبی برای فرزندشان نبودند یا نیستند؛ اگرچه این احساس تا حدی طبیعی است اما تداوم آن می‌تواند سلامت روان فرزندان را به خطر بیندازد.

خودباوری یا اعتماد به نفس یکی از ویژگی‌های روانی است که شخص در آن به‌دلیل تجربه‌های قبلی، به توانایی‌ها و استعدادهای خود در موفقیت انجام کارها به‌طور موفقیت‌آمیز اعتماد و باور دارد.

بسیاری از افراد که طلاق گرفته اند از نظر روحی و روانی افت شدید می کنند و با از دست دادن اعتماد به نفس نسبت به قبل ، توانایی مدیریت زندگی خود را ندارند!

افسردگی یک بیماری سلامت روان یا یک اختلال خلقیِ قابل‌تشخیص و درمان‌پذیر است بحران وجودی و همچنین افسردگی» را می‌توان با ترکیبی از کمک‌های تخصصی و راهبردهای مراقبتی، مدیریت و درمان کرد.

اکوسایکولوژی روشی برای نگریستن به انسان و جهان است. مفهومِ «اکوسایکولوژی»، تشکیل‌شده از «سایکولوژی» است که وظیفه‌‌ مطالعه‌‌ انسان را برعهده دارد و برگرفته از «اکولوژی» است که محیط زیست را مطالعه می‌کند.

کارشناسان هشدار می‌دهند برخی سبک‌های رایج فرزندپروری، اگر بدون تعادل و آگاهی به کار گرفته شوند، می‌توانند در بلندمدت به سلامت روان و رشد عاطفی کودکان آسیب بزنند.

استفاده از قانون «دلفین آبی» به افراد کمک می‌کند افکار منفی را مدیریت کرده و کنترل هیجانات خود را افزایش دهند.

به زبان ساده، شرطی‌سازی نوعی یادگیری است. فرآیندی که در آن مغز ما یاد می‌گیرد بین دو رویداد مختلف، ارتباط برقرار کند.

يكي از مولفه‌هاي مهم هوش هيجاني برخوردار‌ی از حس همدلي است؛ ‌يعني ما باید احساسات طرف مقابل را درك كرده و هر موضوعي را از زاويه ديد او ‌نيز بررسي‌ كنيم. افراد همدل حتي به زبان بدن فرد‌ و چهره او هم توجه نشان مي‌دهند‌. در‌واقع افرادي كه هوش هيجاني بالايي دارند، موقعيت‌هاي مختلف را درك مي‌كنند و مناسب با آن، عكس‌العمل نشان مي‌دهند‌؛ زيرا علاوه‌بر درك احساسات خود مي‌توانند احساسات طرف مقابل را هم درك كنند‌.

وسواس فکری شامل مجموعه‌ای از افکار، تمایلات، تصاویر یا تکانه‌هایی است که به‌طور پایدار، مزاحم و ناخواسته ذهن او را به خود مشغول می‌کند و باعث اضطراب و ناراحتی در شخص می‌شود، یکی از ویژگی‌های مهم این افکار آن است که فرد تلاش می‌کند آن‌ها را سرکوب کند، از ذهنش بیرون یا با انجام فعالیت‌های دیگر آن‌ها را خنثی کند.

گفت‌وگو راه‌حل اصلی بسیاری از مشکلات انسانی است، زیرا ریشه‌ی بخش بزرگی از تعارض‌ها و نارضایتی‌ها در سوءتفاهم و برداشت‌های نادرست نهفته است. زمانی که افراد درباره‌ی احساسات، نیازها و انتظارات خود صحبت نمی‌کنند، ذهن آن‌ها خلأ اطلاعات را با حدس و تفسیر پر می‌کند. این تفسیرها اغلب با واقعیت فاصله دارند و به‌تدریج باعث شکل‌گیری دلخوری، بی‌اعتمادی و فاصله عاطفی می‌شوند. گفت‌وگو این چرخه را متوقف می‌کند و امکان روشن شدن واقعیت را فراهم می‌سازد.

در حضور یک شریک حمایتگر، آرامش، امنیت و رضایت زندگی افزایش می‌یابد.تداوم و تاب آوری عشق به زمان و توجه مشترک نیاز دارد. مطالعات روان‌شناسی نشان داده‌اند که افرادی که روابط عاطفی سالم دارند، شادتر هستند، استرس کمتری تجربه می‌کنند و توانایی مقابله با مشکلات زندگی بالاتر است.

تصلب شناختی یا Cognitive Rigidity به حالتی گفته می‌شود که در آن ذهن فرد انعطاف لازم برای تغییر باورها، نگرش‌ها یا روش‌های فکری خود در مواجهه با اطلاعات یا شرایط جدید را از دست داده باشد.

مشکل از جایی شروع می‌شود که تخیل را جایگزین مشاهده می‌کنیم. به‌جای این‌که اجازه بدهیم رفتار آدم‌ها در گذر زمان خودشان را نشان دهند، آن‌ها را با آرزوها، کمبودها و نیازهای خودمان کامل می‌کنیم. در چنین شرایطی، آدم مقابل حتی لازم نیست کاری بکند؛ ما از قبل نسخه‌ای ایده‌آل از او ساخته‌ایم.

چگونه با پذیرش نقص‌ها، تمرکز بر لحظه حال و تجربه‌های معنادار، استرس را کاهش دهیم، تاب‌آوری خود را افزایش دهیم و شادی و رضایت پایدار را در زندگی روزمره پیدا کنیم.

فشارهای روانی و استرس‌های روزمره گاها تا حدی پیش می‌روند که ذهن دیگر توان مقابله با آن‌ها را نخواهد داشت. این لحظه بحرانی که به عنوان فروپاشی روانی شناخته می‌شود، افراد را از ابعاد مختلف از جمله عاطفی، ذهنی و حتی جسمی به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.