عصر ایران - شرکت خودروسازی سیتروئن در سال ۱۹۷۳ میلادی از خودرویی رونمایی کرد که فرآیند طراحی اولیه آن بسیار سریع و بر پایه یک ایده اولیه ساده شکل گرفت؛ طرحی مستطیلشکل با چهار چرخ، یک موتور، چند صندلی و بدنه آهنی که به سادگی و حتی با ابزارهای اولیه مانند چکش قابل صافکاری و تعمیر باشد. این خودرو سیتروئن FAF نام گرفت.
نام این خودرو به طور مستقیم نشاندهنده فلسفه اصلی این پروژه است؛ عبارت FAF مخفف کلمه فرانسوی (Facile à Fabriquer, Facile à Financer) به معنای «ساخت آسان، تامین مالی آسان» است.
این ایده در ابتدای دهه ۱۹۷۰ میلادی با هدف توسعه یک خودروی اقتصادی برای بازارهای نوظهور شکل گرفت؛ خودرویی که توانایی حرکت در جادههای ناهموار را داشته باشد و فرآیند نگهداری آن بسیار ابتدایی باشد. بدنه این خودرو از منطق مشخصی پیروی میکرد: پنلهای ورقآهن خمکاری شده، سطوح کاملاً تخت و خطوط مستقیم. این سبک از طراحی، نیاز به قالبهای پیچیده صنعتی را از بین میبرد و امکان تولید خودرو را در کارخانههایی با تجهیزات محدود فراهم میکرد.
در زیر این ساختار جعبهای، از پایه فنی و قطعات خودروی سیتروئن دایان استفاده شده بود. مشخصات فنی این خودرو به شرح زیر است:
پیشرانه: موتور دو سیلندر تخت (باکسر) (خنکشونده با هوا)
حجم موتور: عرضه شده در دو نسخه ۴۳۵ و ۶۰۲ سانتیمتر مکعب
قدرت موتور: تولید توانی بین ۲۴ تا ۳۲ اسب بخار
این ویژگیهای فنی محدود، ضامن ضریب اطمینان بالا و سهولت در تعمیرات دورهای خودرو بود.
مدل FAF تنها خودروی این کلاس نبود، بلکه به خانوادهای از خودروهای سیتروئن تعلق داشت که با همین فلسفه اقتصادی متولد شده بودند. پروژههای دیگری نظیر مدل «بیبی-بروس» در بازار آفریقا یا مدل «دالات» در ویتنام نیز شرایط مشابهی داشتند؛ این خودروها همگی بر پایه زیرساخت فنی مدل ژیان یا همان ۲CV توسعه یافته و با نیازهای تولیدی مناطق محلی تطبیق داده شده بودند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی