کنسرت شادی که اشک همه را در آورد!

مخاطبان کنسرت گروه موسیقی «لیان» شامگاه ۱۵ مهرماه با چشمانی خیس برج میلاد را ترک کردند.

به گزارش ایسنا، در این کنسرت که محسن شریفیان به همراه دخترش «لیانا شریفیان» آغاز کننده آن به سبک و سیاق پرانرژی همیشگی بودند، اتفاقاتی در اواخر اجرا رخ داد که بر خلاف همیشه حاضرین از سالن با اشک و گریه سالن خارج شدند.

در اواسط اجرا محسن شریفیان رو به حضار گفت: «معذرت می‌خواهم که در این بخش از کنسرت که شور و حال شما و انرژی بالا، در بهترین حالت ممکن است، این موضوع را مطرح میکنم. چون پر از درس است. درس زندگی و همزیستی که بی‌شک باید به آن توجهی ویژه کرد. برسیم به قصه زندگی ما در گروه «لیان». گروه ما ۳۱ سال است که در کنار هم کار و زندگی می‌کنیم. من هر چه دارم از تک تک اعضای گروه دارم.

اتفاقی که غم انگیز است و تعهد اعضای گروه را نشان می‌دهد را با نهایت ناراحتی به شما در این لحظه از کنسرت اعلام می‌کنم. یکی از نوازنده‌های من در این کنسرت «حسین کاوه خو» که در سانس قبل هم او را در آغوش گرفتم و بوسیدم، امشب مادرش فوت کرده و فردا صبح باید برای تشییع پیکر ایشان به شهرش برود. او با نهایت اندوهی که داشت، ماند و گفت موظف و متعهد به ماندن و اجرای این برنامه است.»

در ادامه پس از اینکه مخاطبان بیش از ۳ دقیقه به صورت ایستاده «حسین کاوه خو» (نوازنده عود در گروه لیان) را تشویق کردند، با بغض گفت: «داغی بالاتر از مادر داریم؟ ولی حسین کنار ما ماند تا دل شما را شاد کند. ما فقط شرمنده‌ایم و به تو افتخار می‌کنیم. ما در این لحظه شادترین قطعه خود را به حسین تقدیم می‌کنیم. در این لحظه غمگین و تلخ؛ و با رقص آئینی‌مان، این داغ را به حسین تسلیت می‌گوییم و شریک غم‌اش هستیم. ما در همه مراسم‌هایمان، از عزا و شادی، می‌رقصیم و این سبک زندگی ماست. ما اینجاییم که غم‌های شما را قاچاق کنیم.»

در ادامه یکی از اعضای گروه در حالی که شادترین قطعه لیان در حال اجرا بود، با رقص آیینی بوشهری به سمت نوازنده عود رفت و در این لحظه محسن شریفیان نیز روی صحنه در مقابل نوازنده‌اش زانو زد و گریست. 

کنسرت لیان در سانس نخست نیز میزبان سفیر ژاپن بود و در اتفاقی جالب، سفیر ژاپن در بخشی از اجرا به دلیل علاقه به موسیقی بوشهری، قطعه‌ای را با محسن شریفیان همنوازی کرد.

نخستین پرواز تهران به دبی پس از جنگ، در فرودگاه دبی به زمین نشست

تماشاخانه

خیلی‌ها دوباره دیر کردند؛ جنگل‌های کوهمره سرخی باز هم سوخت / اشتباهاتی که تکرار، تکرار و تکرار می‌شوند

جزیره هرمز ؛ وقتی یک شهر به دل دریا مهاجرت کرد / غلامی که پادشاه شد و زنی که سرنوشت هرمز را تغییر داد

فیلم های دیگر