خاله‌بازی در نهاد امنیتی یا رویابافی جلیلی برای نظامی‌ها

پخش مجموعه‌های تلویزیونی «کلانتری ۱۱» و «روشنایی شب» در ایام نوروز با واکنش‌های انتقادی همراه شد. منتقدان معتقدند استفاده از روایت‌های غیرواقعی، لهجه‌های مختلف با چاشنی لودگی و ساختارهای خارج از عرف مرسوم، فاصله زیادی با واقعیت‌های عملیاتی نیروهای فراجا دارد.

احسان رهسپار
عصرخبر

همانطور که برادر بزرگ‌تر با صادرات بادنجان دنبال توسعه صادرات غیر نفتی به روسیه بود و تحریم را نعمت ویژه برای ایران بدون اتکا به نفت تصویر می‌کرد، برادر کوچک یعنی سعید جلیلی نیز با رویای خروج از مرکز و نمایش نیروهای اطلاعاتی-انتظامی در قالب‌های هالیوودی ِحزب‌اللهی دنبال رویافروشی اقتدار است!

کافی است دو سه قسمت از «کلانتری ۱۱» و «روشنایی شب» دو‌ سریال نوروزی تلویزیون را ببینید؛ کلانتری رویایی-تخیلی با یک دو‌جین سرباز با لهجه‌های مختلف، همراه با لودگی توهین‌آمیز و سادگی تمسخر گونه در کنار روایت‌هایی غیر واقعی و رفتارهایی خارج از عرف مرسوم، سریالی تحویل مردم داده که فقط در ناکجا‌آباد رقم می‌خورد! با خرده روایت‌هایی بی‌ربط و با ربط که قطعا کسی در کلانتری‌های امروزی نمی‌بیند.

آنسوتر هم ماموران دستگاه امنیتی، در ابتدایی‌ترین و غلوآمیزترین شیوه، به تصویر کشیده شده‌اند؛ یک پرونده جاسوسی پیچیده در اختیار یک خانواده است؛ دختر و داماد و پدر دختر! خنده‌دارتر از این ترکیب محال، این زن و شوهر اطلاعاتی برای رسیدگی به یک پرونده مهم امنیت ملی، خودشان سر همه صحنه‌ها حاضر می‌شوند؛ از مرز تا شهرهای مختلف و رستوران و اورژانس همه‌جا با لباس و گریم متفاوت(!) شخصا ظاهر می‌شوند و …تکنیک سی سال پیش در سریال چاق و لاغر! بعد هم در اداره اطلاعات، دورهمی غذا می‌خورند و غذا می‌پزند و…

کاش مدیران فراجا و واجا به این صحنه‌سازی‌های تلویزیون جبلی واکنش نشان می‌دادند و کمی سختگیرانه‌تر این مجموعه‌های سفارشی را تایید و همراهی کنند!

حیف این بودجه‌های کلان که در مجموعه‌های ضعیف و بی‌مخاطب هزینه می‌شود و هرگز حتی حدود زحمات سربازان گمنام و نیروهای نجیب ناجا به تصویر کشیده نمی‌شود؛ حیف!

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

امیل چوران؛ فیلسوفی که دربارۀ «پوچی، شکست و بی‌خوابی» می‌اندیشید

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل