فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

□

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

□

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

□

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

□

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

□

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
captcha
تویوتا سِلسیور ؛ یکی از زیباترین محصولات خودروساز ژاپنی (+عکس) روزگار بلور؛ دربارۀ روزنامه‌نگاری که روزنامه‌نگار ماند فرصت مجدد ثبت‌نام در مدرسه به «جاماندگان»/نحوه ثبت‌نام دانش‌آموزان میان‌پایه اتباع خارجی رگنسبورگ؛ میراث هزارساله‌ای که قلب تاریخی آلمان را زنده نگه داشته است (+عکس) مرگ نوجوان ۱۴ ساله در بحرآسمان جیرفت کرمان/ احتمال حمله خرس در دست بررسی است انتشار بی‌اجازه تصاویر کاربران توسط عوامل هوش مصنوعی «اوپن‌ای‌آی» هوش مصنوعی اوپن‌ای‌آی باز هم جنجال آفرید؛ نفوذ به نهادهای دولتی آمریکا سهمیه شیرخشک نوزادان فروشی نیست / کمبود شیرخشک نداریم لکسوس NX مدل ۲۰۲۷؛ تغییرات گسترده در ظاهر، کابین و قوای فنی (+عکس) دلاهیه ۱۶۵ کابریولت ؛ یکی از زیباترین خودروهای جهان (+عکس) کشورهایی که بیشترین محصولات الکترونیکی جهان را تولید می‌کنند (+ اینفوگرافیک) هانیه توسلی، بازیگر «دهلیز» با استایلی ساده و متفاوت در تصاویر جدید واژگونی اتوبوس در جاده همدان با 11 کشته/ تصادف و آتش سوزی اتوبوس با 9 کشته کلیسای مینیمال؛ معماری مذهبی با حجم های سفید و ساده (+عکس) دِرِسدِن در قاب تصویر؛ نمایی تماشایی از شهری تاریخی در آلمان (عکس)