عصر ایران؛ احسان محمدی- کِرمهای یال اسبی (Horsehair worms) موجوداتی باریک، سیاه و دراز هستند که یکی از شگفتانگیزترین رفتارهای ممکن در طبیعت را انجام میدهند. آنها وقتی به صورت «لارو» هستند وارد بدن حشراتی مثل آخوندک، ملخ، سوسک، جیرجیرک و ... میشوند، درون بدن قربانی لانه میکنند، آرام آرام بزرگ میشوند و بعد از اینکه حفره بدن حشره میزبان را فتح کردند تازه رفتار ترسناکشان شروع میشود!
این کرم به شیوهای که هنوز کاملاً مشخص نیست کنترل ذهنی و رفتاری میزبان را در دست میگیرد و به او فرمان میدهد که چه کاری انجام دهد!
کرم یال اسبی وقتی اندازه کافی بزرگ شد (گاهی تا 90 سانتیمتر) حالا باید به زیستگاه مناسبش برای ادامه حیات یعنی «آب» برسد، به همین دلیل به میزبان خود (آخوندک، ملخ، سوسک، جیرجیرک و...) فرمان میدهد که به درون آب برود! رفتاری که باقی حشراتی که به این کرم، آلوده نیستند هرگز انجام نمیدهند.
بعضی از پژوهشگران اعتقاد دارند که این کرم نوعی تشنگی شدید در بدن میزبان ایجاد میکند تا او خود را درون آب بیندازد. با این کار،کرم، بدن میزبانش را سوراخ میکند و درون آب رها میشود. بعضی از حشراتِ قربانی شده، زنده میمانند و بعضی از آنها میمیرند!
کرم یال اسبی درون جیرجیرک

قبل از شروع جنگ، در میانه جنگ، زمان زمزمه آغاز مذاکرات، هنگام مذاکرات و حتی حالا، بیش از آنکه رفتار و گفتار «ترامپ» را در رسانهها دنبال کنم، نگاهم به اخبار پیرامون اسرائیل و البته «نتانیاهو» است.
بسیاری از رسانههای معتبر دنیا هم در یادداشت و گزارش و حتی کاریکاتورها بر این باورند که آغاز، ادامه و نحوه پایان جنگ بیش از آنکه در دست «ترامپ» باشد، به خواست «نتانیاهو» بستگی دارد. بر کسی پوشیده نیست که تصمیمات جنجالی ترامپ از پاره کردن برجام، تشدید فشارهای اقتصادی، ترورها و مواضع تهاجمی آمریکا علیه ایران اگر نه با هدایت مستقیم نتانیاهو به سبک «کرم یالاسبی» بلکه با تحریک و تشویق او صورت گرفته است.
او روز گذشته گفت که تیم مذاکره کننده آمریکا از داخل هواپیمای در حال بازگشت به این کشور به او گزارش دادهاند!
«روث مارگالیت» روزنامهنگار برجسته اسرائیلی-آمریکایی سه سال پیش در وبسایت «نیویورک تایمز» یادداشتی بلند و خواندنی در مورد «نتانیاهو» با تیتر «دو دهه قدرت، آشوب و خودشیفتگی» نوشت که در آن به عدم علاقه «بیل کلینتون»، «مادلین آلبرایت»، «اوباما» و سیاستمداران مطرح آمریکایی به همکاری و حتی همنشینی با «نتیانیاهو» اشاره میکند، از جمله مینویسد: سال 2011، نیکولا سارکوزی، رئیسجمهور وقت فرانسه، در مکالمهای که ناخواسته از میکروفون شنیده شد به باراک اوباما گفت:«تحمل نتانیاهو را ندارم، آدم دروغگویی است.» اوباما هم پاسخ داد «شما از او کلافهاید، من که به اجبار بیشتر از شما با او سر و کار دارم».

اینکه چرا هیچکدام از روسای جمهوری آمریکا در طول بیش از 20 سال گذشته اینطور مثل «ترامپ» تحت تاثیر و مسخ «نتانیاهو» نبودند و حتی از او تا سر حد امکان پرهیز میکردند موضوع عجیبی است. آیا خصوصیات اخلاقی دو طرف باعث شده «در و تخته با هم جور در بیایند» یا حق با آنهاست که ایمان دارند در «جزیره اپستین» اتفاقاتی افتاده که «نتانیاهو» از «ترامپ» به اندازه کافی «آتو» دارد تا او را به سبک حشرهای که توی آب شیرجه میزند برای عملیات نظامی علیه ایران تشویق کند؟
سیاست بینالملل البته که عرصهای چندلایه و بسیار پیچیده است و تقلیل آن تنها به یک عامل خطاست ولی در یک چیز تردید ندارم و آن هم اینکه تا زمانی که منافع «اسرائیل» حاصل نشود، بعید است در این گوشه دنیا جنگی شروع یا پایان داده شود.
اگر زمانی در رسانهها از «صدام» به عنوان «عروسک خیمهشب بازی» آمریکا در منطقه یاد میشد به نظر میرسد با پیشرفت علم و تکنیکهای مغزشویی و تاثیرگذاری بر تصمیمات، «کرم یال اسبی» توصیف بهتری از عروسک برای بلایی است که «نتانیاهو» سر «ترامپ»، آمریکا و البته جهان میآورد!
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر