طی دوازده ماه گذشته، روند تضعیف دلار آمریکا و همزمان بهبود شرایط اقتصادی در برخی کشورها باعث شده است تعدادی از ارزهای بزرگ جهان بهترین عملکرد خود در سالهای اخیر را تجربه کنند.
به گزارش تجارت نیوز، بررسی جدید انجامشده با مشارکت Terzo نشان میدهد که این رشدها نهتنها ناشی از عوامل داخلی کشورهاست، بلکه به طور مستقیم به تحولات سیاستهای پولی فدرال رزرو و جابهجایی سرمایهگذاریهای بینالمللی مرتبط است.
در این گزارش ارزهای متعلق به کشورهایی با تولید ناخالص داخلی ۲۵۰ میلیارد دلار یا بیشتر مورد بررسی قرار گرفتهاند. بر اساس این تحلیل، پزوی کلمبیا با ۱۹.۷ درصد و رَند آفریقای جنوبی با ۱۶.۴ درصد به ترتیب در رتبههای دوم و سوم قرار گرفتهاند.
همچنین پزوی مکزیک با ۱۶.۴ درصد رشد، دلار استرالیا با ۱۴.۸ درصد، رئال برزیل با ۱۴.۵ درصد، نایرای نیجریه با ۱۳.۵ درصد، کرون نروژ با ۱۲.۷ درصد، تنگه قزاقستان با ۱۲.۳ درصد و رینگیت مالزی با ۱۱.۲ درصد افزایش ارزش مواجه شدهاند.

پزوی کلمبیا و رند آفریقای جنوبی رشد قابل توجهی را تجربه کردهاند. این ارزها به ترتیب ۱۹.۷ درصد و ۱۶.۴ درصد نسبت به سال گذشته تقویت شدهاند. پزوی مکزیک نیز با پشتوانه نرخهای بهره بالاتر از آمریکا، ورود بیسابقه سرمایه خارجی و رونق بخش گردشگری توانسته است رشد ۱۶.۴ درصدی را ثبت کند.
یکی از عوامل اصلی افزایش ارزش ارزهای جهانی در برابر دلار، تضعیف خودِ دلار آمریکا است. تحلیلگران معتقدند بخشی از این کاهش ناشی از نگرانیهای بازار نسبت به سیاستهای غیرقابل پیشبینی دولت آمریکا است.
در اوایل سال ۲۰۲۵ نیز انتظار برای کاهش بیشتر نرخ بهره توسط فدرال رزرو باعث شد سرمایهگذاران برای کسب بازدهی بالاتر، سرمایه خود را به اقتصادهای دیگر منتقل کنند و این موضوع موجب کاهش بیشتر ارزش دلار شد.
تضعیف دلار به شکل گسترده بر جریان تجارت و سرمایهگذاری جهانی اثر میگذارد. در این شرایط، محصولات آمریکایی برای کشورهای دیگر ارزانتر میشود و این عامل میتواند به افزایش صادرات آمریکا کمک کند. در مقابل، کشورهایی که ارز قویتری دارند ممکن است در رقابت با کالاهای ارزانتر آمریکایی دچار چالش شوند.
برای سرمایهگذاران نیز کاهش ارزش دلار میتواند مزیت ایجاد کند، چراکه داراییهای خارجی آنها هنگام تبدیل به دلار ارزش بیشتری پیدا میکند. این امر حتی اگر رشد واقعی در آن سرمایهگذاریها محدود باشد رخ میدهد.