اروپا در ردهبندیهای ثروت جهانی دست بالا را دارد، اما اینکه در عمل «کشور ثروتمند» بودن یعنی چه، به شدت به شیوه سنجش رفاه و این که چه کسانی از آن بهرهمند میشوند بستگی دارد.
به گزارش یورو نیوز، پلتفرم مقایسه خدمات مالی هلسیف در تحلیلی میگوید: «ثروتمندترین کشور جهان بودن فقط به تولید زیاد مربوط نمیشود.»
این گزارش اضافه میکند: «ملاک، این است که آن ثروت به طور ملموس چگونه در زندگی روزمره شهروند عادی بازتاب پیدا میکند. در سال ۲۰۲۶ پاسخ، نروژ است.»
این گروه استدلال میکند که اتکا به تولید ناخالص داخلی سرانه به تنهایی میتواند مقایسهها را مخدوش کند، چون فرض میکند تولید ملی به طور مساوی میان جمعیت توزیع شده است.
ایرلند نمونهای روشن از این مساله است. تولید ناخالص داخلی سرانه این کشور بر اساس برابری قدرت خرید حدود ۱۵۰ هزار دلار است، اما بخش زیادی از آن را شرکتهای چندملیتیای مانند اپل، گوگل و فایزر رقم میزنند.
شکاف میان تولید و درآمد خانوارها حدود ۷۰ هزار دلار به ازای هر نفر برآورد میشود.
برای رفع این محدودیتها، «شاخص رفاه» هلسیف بیش از ۵۰ کشور را بر اساس یک امتیاز ترکیبی از ۱۰۰ رتبهبندی میکند.
این شاخص با استفاده از دادههای صندوق بینالمللی پول، بانک جهانی، برنامه توسعه سازمان ملل، یورواستات و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، شاخصهای مربوط به درآمد، نابرابری و سایر شاخصهای اجتماعی را در یک سنجه واحد از رفاه تجمیع میکند.
بر این اساس، اروپا صدر جدول را در اختیار دارد و هر پنج کشور ثروتمند اول جهان در این منطقه قرار گرفتهاند.
نروژ در صدر جدول قرار دارد؛ این کشور با برخورداری از بالاترین سطح درآمد ملی ناخالص (GNI، مجموع درآمدی که مردم و بنگاههای یک کشور، از جمله درآمد کسبشده در خارج، به دست میآورند) و یک مدل اجتماعی بسیار متوازن، پیشتاز است.
ایرلند با وجود رقم متورم تولید ناخالص داخلی، به دلیل سطح بالای درآمد واقعی، در جایگاه دوم قرار دارد. لوکزامبورگ سوم است و برای نخستین بار از آغاز انتشار این شاخص، از صدر جدول پایین آمده است.