چرا دلتنگ فناوری‌های قدیمی می‌شویم؟

فناوری‌های قدیمی دوباره به زندگی ما برمی‌گردند، زیرا فناوری‌های جدید بیش از حد آزاردهنده و نیازمند توجه شده‌اند و ما دلتنگ گذشته‌های ساده‌تر هستیم.

به گزارش ایسنا، تلفن‌های همراه ساده، سی‌دی‌ها، دوربین‌ها و کنسول‌های قدیمی دوباره در حال بازگشت‌ هستند زیرا فناوری مدرن بیش از حد «نیازمند توجه» شده است.

به نقل از دیجیتال‌ترندز، شلوارهای جین‌ قدیمی و کفش‌های کتانی قدیمی قابل قبول‌اند، زیرا صنعت مد به صورت چرخه‌ای تغییر می‌کند. برخی لباس‌ها در یک سال کاملا از مُد افتاده به نظر می‌رسند، در حالی که چند سال بعد با قیمت بالاتر و توضیحی کاملا جدی درباره «اصالت»، دوباره برمی‌گردند.

به نظر می‌رسد که فناوری مصرفی هم در حال طی کردن همین مسیر است. این بازگشت فقط محدود به سر زدن به بخشی از کشوی وسایل قدیمی نیست، بلکه در گوشی‌ها، دوربین‌ها، تجهیزات صوتی، فیلم‌ها و بازی‌ها دیده می‌شود. یک دوربین کوچک که از مچ دست آویزان است، از یک صفحه شیشه‌ای دیگر که عکس‌های بیش ‌از حد پردازش‌شده می‌گیرد، شخصیت بیشتری دارد.

جذابیت دیگر دوربین‌های قدیمی، این است که این ابزارها نیاز ندارند تبدیل به «پلتفرم» شوند. معمولا کار خودشان را انجام می‌دهند و بعد کنار می‌روند.

گجت‌های قدیمی یک کار را انجام می‌دهند

این الگو فقط در حال ‌و هوای فضای اینترنتی یا تصاویر الهام‌بخش نیست؛ در محصولات واقعی هم دیده می‌شود. شرکت HMD تلفن همراه Nokia 3210 4G را عرضه کرده، یک تلفن همراه کلاسیک دکمه‌ای که با اتصال مدرن و بازی مار (Snake) برگشته است و به ‌نوعی دوست‌ داشتنی است.

دوربین‌های کامپکت هم دارند زندگی دوم خود را پیدا می‌کنند. Fujifilm X half به عکاسی عمودی و جمع‌وجور رو آورده، در حالی که Ricoh GR IV دوربین جیبی حرفه‌ای را برای کسانی زنده نگه می‌دارد که می‌خواهند عکس بگیرند، بدون اینکه هر تصویر به یک پروژه پردازشی از سوی تلفن هوشمند تبدیل شود.

هر وسیله تنها یک کار می‌کند و آن کار مخصوص به خودش است. یک هدفون صدا پخش می‌کند. یک دوربین عکس می‌گیرد. یک دیسک فیلم را پخش می‌کند. در سال ۲۰۲۶، این تقریباً عجیب به نظر می‌رسد.

محدودیت‌ها دوباره مفید به نظر می‌رسند

بی‌شک دستگاه‌های امروزی هنوز هم توانمندترند. یک تلفن همراه هوشمند می‌تواند نیمی از یک کشوی وسایل و چندین دغدغه کوچک را در جیب ما جا دهد، اما به همان اندازه نیازمند توجه است.

به همین دلیل است که محدودیت‌ها دوباره مفید به نظر می‌رسند. Nokia 3210 4G ویژگی‌های مدرن دارد، اما تبدیل به یک «کازینوی جیبی» نمی‌شود. هدفون‌های سیمی هم از زاویه دیگری همین حرف را می‌زنند. من را وصل کن، آهنگ گوش بده و نیازی به درگیری با بلوتوث نخواهی داشت. یک دوربین کامپکت می‌تواند عکاسی را دوباره آگاهانه‌تر کند.

خروج‌های کوچک از سیستم‌های بزرگ

البته این به آن معنا نیست که همه قرار است تلفن‌های همراه هوشمندشان را دور بیندازند. بیشتر ما بیش از حد به فناوری جدید علاقه داریم یا به آن وابسته‌ایم. اما خیلی‌ها دارند راه‌های خروج کوچکی برای خودشان ایجاد می‌کنند.

به همین دلیل است که این روند مدام گسترده‌تر می‌شود. یک دوربین کامپکت می‌تواند عکس را از همان مستطیلی جدا کند که ایمیل، بانک و بدترین گروه چت دنیا را هم در خود دارد.

یک دیسک یا صفحه موسیقی، حس مالکیت را دوباره فیزیکی می‌کند.

این نسخه‌ فناوری مصرفی مشابه چرخه مد است. گجت‌ها با ظاهری نوستالژیک برمی‌گردند، اما مفید هستند؛ زیرا مرز دارند. شاید بتوان گفت ما دلتنگ گذشته نیستیم، بلکه دلتنگ گجت‌هایی هستیم که هر چیز کوچکی را شبیه یک «رابطه» نمی‌کردند.

قطعه یا زیرساخت/ کروز چگونه به سکوی توسعه ملی تبدیل می شود؟

بیشتر بخوانید:

۱۰۰ سال پیش در عکس‌ها؛ نگاهی به سال ۱۹۲۴

تماشاخانه

موتورسیکلت هست، زن موتورسوار هست؛ پس چه چیزی کم است؟

خلبانان ایرانی در اسارت / ببینید روایت‌ها چه می‌گویند؟

فیلم های دیگر