درود بر مجتبی جباری ؛ فوتبالیستی که راوی اول شخص شد

این روزها که نمایشگاه بین المللی کتاب به دلایل مختلف به شکل مجازی برپا شد و از آن ذوق و شوق رفتن به نمایشگاه و کتاب خریدن خبری نیست، این رویداد از چند وجه معنادار و قابل تامل می‌شود.

عصر ایران ؛ نهال موسوی - در خبرها آمده است مجتبی جباری ستاره پیشین فوتبال ایران در روزهای پر تلاطم اخبار جنگ و شرایط خاص کشور با دعوت از ۲۰ ناشر خصوصی در راوی (کتابفروشی که چند سال است برپا کرده است) میزبان یک نمایشگاه ۳ روزه کتاب است. خبر این است:

«مجتبی جباری ستاره پیشین فوتبال ایران در روزهای پر تلاطم اخبار جنگ و شرایط خاص کشور با دعوت از ۲۰ ناشر خصوصی در راوی میزبان یک نمایشگاه ۳ روزه کتاب است.

جشنواره کتاب راوی اول شخص از چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ماه تا جمعه اول خرداد ماه، از ساعت ۱۶ تا ۲۲ در کتاب فروشی راوی، واقع در باغ فردوس کوچه دلبر میزبان علاقمندان کتاب است.»

خبر از یک زاویه ساده است. از زاویه دیگر، نکات قابل تاملی در آن نهفته است. در فرهنگ ما، ستاره‌ها معمولاً یا خاموش می‌شوند یا می‌روند. کسی که نامش با ورزش گره خورده، بعد از دوران بازی یا به حاشیه می‌رود یا به تبلیغات تجاری.

جباری مسیر دیگری انتخاب کرده. کتاب‌فروشی راه انداخته، ناشران مستقل را دعوت کرده، و این کار را در روزهایی انجام می‌دهد که نه هوا آرام است، نه حال عمومی ما چندان خوب.

دقیقاً همین‌ جاست که این خبر کوچک بزرگ می‌شود. بحرانی مانند جنگ آدم‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کند. آن‌ها که تخته می‌کنند و می‌روند، و آن‌ها که می‌مانند و چیزی می‌سازند. نمایشگاه کتاب برپا کردن در این روزها، حتی اگر سه روزه باشد، حتی اگر در کوچه‌ای باریک در باغ فردوس، یک موضع است. بی‌سروصدا، اما جدی.

در روزهای بحران اقتصادی و سایه جنگ، بدترین کار بی‌تفاوتی است. نشستن و هیچ نکردن، خودش نوعی تسلیم است. آن که در این روزها دست به کار می‌شود و چیزی می‌سازد، پیش از آنکه بخواهد دیده شود، خواسته است خدمت کند. جباری از آن دسته است.

ناشران خصوصی این روزها در تنگنا هستند. کاغذ گران است، مجوز دشوار است، توزیع مختل شده است، و مخاطب خسته. وقتی کسی با اعتبار اجتماعی که دارد می‌آید و بیست ناشر را زیر یک سقف گرد می‌آورد، دارد یک اکوسیستم را سر پا نگه می‌دارد. شاید نه برای همیشه، اما برای همین سه روز، که گاهی همین سه روزها کافی است.

علی الخصوص در این روزها که نمایشگاه بین المللی کتاب به دلایل مختلف به شکل مجازی برپا شد و از آن ذوق و شوق رفتن به نمایشگاه و کتاب خریدن خبری نیست، این رویداد از چند وجه معنادار و قابل تامل می‌شود.

ادبیات و هنر ما همیشه در سخت‌ترین روزها زنده مانده. نه به خاطر سیاست‌ها، بلکه به خاطر آدم‌هایی که اصرار داشتند چیزی بسازند، بخوانند، حفظ کنند.

جباری شاید با فوتبال شناخته شده، اما این کارها او را یک انسان فرهنگی می‌کند.

از چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت تا جمعه اول خرداد، هر روز از چهار تا ده شب، در باغ فردوس، کوچه دلبر. اگر تهران هستید، بروید. نه فقط برای کتاب. برای اینکه به این آدم‌ها نشان داده شود که دیده می‌شوند.

جشنواره کتاب راوی شخص اول