آدمها معمولاً در مواجهه با رنج، دو مسیر میرن: یا در چرخهی نشخوار، مقایسه و احساسِ «حقم نبود» گیر میکنن؛ یا رنج رو به شاهدی از توانِ روانی خودشون تبدیل میکنن. برخورد سالم با رنج، نه انکار کردنه نه معامله باهاش؛ بلکه معنا ساختنه.
معنایی مثل این: «این تجربه یادآور اینه که من ظرفیتِ تحمل، سازگاری و ادامهدادن رو دارم.» پژوهشها نشون میده وقتی آدمها برای رنجشون معنا میسازن، هم احساس کنترل بیشتری میکنن و هم کمتر در نقش قربانی گیر میافتن. رنج قرار نیست امتیاز اضافه بده؛ اما میتونه یادآور این حقیقت ساده باشه: من قبلاً هم دوام آوردم، پس باز هم میتونم.
منبع:پیج ravanshenasi.psy
به استحضار همراهان فرهیخته عصر ایران می رسانیم به دلیل محدودیت های اینترنت در ایران ، تا عادی شدن وضعیت ، ویدئوها در خارج کشور قابل مشاهده نیستند.
پوزش ما را بپذیرید؛ قدرتان را می دانیم.
به امید روزهای خوب برای ایران عزیزمان.