عصر ایران - ویتامین B12 یا کوبالامین به بدن کمک میکند سلولها و بافتهای سالم را بسازد و بازسازی کند. از آنجا که سلولهای داخل دهان سریعتر از بسیاری از بخشهای دیگر بدن رشد میکنند و جایگزین میشوند، دهان اغلب یکی از اولین قسمتهایی است که نشانههای کمبود ویتامین B12 در آن دیده میشود.
سلولهای بدن برای کپیکردن درست DNA به ویتامین B12 نیاز دارند. دهان یکی از بخشهایی است که بیشترین نیاز را به این فرایند دارد، چون بهطور مداوم سلولهای قدیمی را از دست میدهد و سلولهای تازه جایگزین آنها میشوند. وقتی سطح B12 کاهش پیدا میکند، بدن نمیتواند DNA لازم برای جایگزینی این سلولها را بهدرستی تولید کند و در نتیجه بافت دهان نازکتر و ضعیفتر میشود.
با ضعیفشدن این بافت، دهان بخشی از سد محافظتی خود را در برابر میکروبها، غذاهای اسیدی و عوامل تحریککننده از دست میدهد. این وضعیت میتواند باعث استوماتیت یا همان التهاب دهان شود. التهاب ممکن است با تحریک، قرمزی و ورم همراه باشد و گونهها، لثهها، زبان، لبها و سقف دهان را درگیر کند.
ویتامین B12 به حفظ سطح زبان و پوشش محافظ اطراف اعصاب دهان کمک میکند. وقتی این پوشش نازک میشود، اعصاب ممکن است پیامهای اشتباه ارسال کنند و حتی بدون وجود عامل تحریککننده، احساس ناراحتی ایجاد شود.
این اختلال میتواند باعث گلوسودینیا شود؛ حالتی که با سوزش یا گزگز زبان و دهان همراه است. همچنین ممکن است هنگام غذا خوردن یا بلعیدن، احساس ناراحتی داشته باشید.
سوزش زبان و دهان یکی از شایعترین علائم کمبود ویتامین B12 است و معمولا پیش از آنکه قرمزی یا تورم واضحی در دهان دیده شود، بروز میکند.
زبان علاوه بر پوشش محافظ، دارای برجستگیهای بسیار کوچکی به نام پاپیلاست؛ همان برجستگیهایی که به زبان بافت و ظاهر طبیعی میدهند. وقتی بدن بهاندازه کافی ویتامین B12 نداشته باشد، پوشش محافظ نازک میشود و پاپیلاها نمیتوانند با سرعت کافی دوباره رشد کنند و جایگزین سلولهای قدیمی شوند.
این وضعیت میتواند باعث گلوسیت یا التهاب زبان شود. در این حالت ممکن است زبان شما این ویژگیها را داشته باشد:
اگر پاپیلاها به کوچکشدن ادامه دهند و در نهایت از بین بروند، ممکن است زبان بافت طبیعی خود را از دست بدهد و نازک، صاف، براق و بدون برجستگی به نظر برسد. این وضعیت با نام گلوسیت آتروفیک نیز شناخته میشود.
کمبود ویتامین B12 ممکن است با ایجاد لکههای قرمز روشن در بخشهای مختلف دهان همراه باشد، از جمله:
این لکهها ممکن است به شکل نوار، خط یا فرمهای نامنظم دیده شوند. گاهی این نواحی نسبت به بافت اطراف، صافتر یا براقتر به نظر میرسند.

استوماتیت آفتی عودکننده اصطلاح پزشکی برای زخمهای دردناک دهانی است که بارها تکرار میشوند. این زخمها معمولا کوچک، سطحی و دردناک هستند و اغلب مرکز سفید یا زردرنگ دارند که دور آن یک حلقه قرمز روشن دیده میشود. ممکن است این زخمها را داخل گونهها، داخل لبها یا روی زبان مشاهده کنید.
دلایل زیادی میتواند باعث ایجاد یک یا دو زخم در دهان شود. اما اگر این زخمها زیاد تکرار میشوند و مدت طولانی باقی میمانند، کمبود ویتامین B12 میتواند یکی از علتهای زمینهای باشد.
کمبود ویتامین B12 ممکن است روی جوانههای چشایی، بهخصوص جوانههای بزرگتر در قسمت انتهایی زبان، و همچنین اعصابی که پیامهای مربوط به طعم را به مغز منتقل میکنند اثر بگذارد.
این وضعیت میتواند باعث دیسگوزیا شود؛ یعنی تغییر مداوم و غیرطبیعی در طعم دهان. برخی افراد این طعم را فلزی، تلخ، ناخوشایند یا شور توصیف میکنند. تغییر در جوانههای چشایی همچنین ممکن است باعث هیپوگوزیا شود؛ حالتی که در آن غذاها بیمزه، کمطعم یا کسلکننده به نظر میرسند.
اگر کاهش حس چشایی رخ دهد، معمولا کمی بعد از احساس سوزش در دهان ظاهر میشود. علاوه بر تغییر طعم، ممکن است ترکهای عمیق یا شیارهایی روی سطح زبان نیز دیده شود.
کمبود ویتامین B12 ممکن است باعث التهاب و درد لبها شود؛ لبهایی که قرمز، خشک یا ترکخورده به نظر میرسند. این وضعیت از نظر پزشکی کیلیت نام دارد.
این مشکل ممکن است کل لبها را درگیر کند یا فقط در گوشههای دهان دیده شود. اگر ترک و التهاب در گوشههای لب ایجاد شود، به آن کیلیت زاویهای گفته میشود که معمولا در دو طرف دهان رخ میدهد.
اگر کمبود ویتامین B12 روی اعصاب یا غدد بزاقی اثر بگذارد، ممکن است دچار خشکی دهان یا زروستومیا شوید. در این حالت دهان ممکن است خشک، چسبنده یا ناراحتکننده احساس شود و صحبتکردن یا بلعیدن را سختتر کند.
مشابه حالتی که در احساس سوزش رخ میدهد، با کاهش محافظت عصبی، اعصاب ممکن است پیامهای اشتباه بفرستند یا حساستر شوند. این اختلال میتواند باعث بیحسی یا گزگز زبان شود که با نام پارستزی زبانی شناخته میشود.
این احساس ممکن است شبیه سوزنسوزن شدن، مورمور شدن یا خوابرفتگی زبان باشد. اگرچه کمتر شایع است، برخی افراد ممکن است خارش زبان یا خارش داخل دهان را نیز تجربه کنند.
اگر این نشانهها را مشاهده کردید، بهویژه اگر چند علامت همزمان دارید یا این علائم مدام برمیگردند، بهتر است با پزشک یا ارائهدهنده خدمات درمانی مشورت کنید. ممکن است برای بررسی دقیقتر، آزمایشهای خون زیر درخواست شود:
طبیعی بودن سطح B12 بهتنهایی همیشه کمبود را رد نمیکند. به همین دلیل پزشک برای تشخیص، علاوه بر نتایج آزمایش، علائم، وضعیت جسمی و داروهای مصرفی شما را نیز در نظر میگیرد.
درمان به علت اصلی کمبود بستگی دارد. اگر مشکل از رژیم غذایی باشد، ممکن است پزشک مصرف غذاهای سرشار از B12 یا مکمل خوراکی را توصیه کند. اما بیشتر موارد کمبود ویتامین B12 بهجای کمبود غذایی، به مشکلات جذب مربوط میشود. در این شرایط، پزشک ممکن است داروهای شما را تنظیم کند، B12 خوراکی با دوز بالا تجویز کند یا تزریق این ویتامین را پیشنهاد دهد.
منبع: health