تقابل اشک‌های مسی و رونالدو در جام جهانی ۲۰۲۶

در حالی که آرژانتین در یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ تا آستانه حذف مقابل مصر پیش رفته بود، لیونل مسی با درخشش در دقایق پایانی، ورق را برگرداند. این بازی که با پیروزی سه بر دو آرژانتین به پایان رسید، با اشک‌های شوق مسی در پایان مسابقه همراه شد.

دو اسطوره در دو شب پیاپی در جام جهانی گریستند اما هر گریه معنای بسیار متفاوتی با دیگری داشت.

به گزارش "ورزش سه"، این فوق‌ستاره ۳۹ ساله تا دقایق پایانی بازی در آستانه تجربه آخرین مسابقه‌اش در جام جهانی قرار داشت؛ چرا که تیم ملی مصر تا دقیقه ۷۶ با نتیجه ۲-۰ از آرژانتین پیش بود. اما بازگشتی باورنکردنی از سوی قهرمان جهان باعث شد رؤیای دفاع از عنوان قهرمانی و کسب دومین جام جهانی متوالی همچنان زنده بماند.

مسی با به ثمر رساندن گل تساوی آرژانتین، بار دیگر ثابت کرد که همچنان در بالاترین سطح فوتبال جهان می‌درخشد. این گل، هشتمین گل او در جام جهانی ۲۰۲۶ بود که باعث شد یک گل بیشتر از کیلیان امباپه و ارلینگ هالند به ثمر رسانده و به تنهایی در صدر جدول گلزنان مسابقات قرار بگیرد.

پس از پیروزی ۳-۲ آرژانتین، مسی نتوانست احساساتش را کنترل کند و در پایان مسابقه با چشمانی اشک‌آلود جشن صعود تیمش را گرفت. البته نیمه نخست این مسابقه برای او با ثبت یک رکوردی منفی همراه بود. مسی به نخستین بازیکن تاریخ جام‌های جهانی تبدیل شد که خارج از ضربات پنالتی، دو پنالتی را در جریان رقابت‌های جام جهانی از دست داده است.

دیدار برابر مصر، برای لئو یک بازی معمولی نبود. او بار دیگر با تنها ترسی روبه‌رو شد که هنوز در مستطیل سبز رهایش نمی‌کند. پنالتی از دست‌رفته در آتلانتا، تنها پنالتی‌ای نبود که مسی در این جام جهانی هدر داده است. او تاکنون دو پنالتی را در جام جهانی ۲۰۲۶ از دست داده و در مجموع نیز چهار پنالتی را در سه دوره اخیر جام جهانی هدر داده است.

وقتی صحبت از بهترین بازیکن جهان و شاید بهترین بازیکن تاریخ فوتبال باشد، چنین آماری اهمیت زیادی پیدا می‌کند. آن نقطه سفید ۲۲ سانتی‌متری روی زمین، انگار کریپتونیت لیونل مسی است: تنها نقطه ضعفی که قدرتش را می‌گیرد.

ژاوی هرناندز زمانی گفته بود:«مسی در همه چیز بهترین است.» اما او در یک بخش از فوتبال هرگز بهترین نبوده است: ضربات پنالتی. موضوعی که عجیب به نظر می‌رسد، چون در ظاهر، پنالتی ساده‌ترین موقعیت گلزنی برای یک مهاجم محسوب می‌شود.

پس از آن پنالتی از دست‌رفته، همه چیز برای آرژانتین به سمت یک فاجعه پیش می‌رفت تا اینکه باز هم همان همیشگی ظاهر شد. زمانی که مصطفی زیکو در دقیقه ۶۷ گل دوم تیمش را به ثمر رساند و نتیجه را ۲-۰ کرد، به نظر می‌رسید مصر در آستانه خلق یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های این دوره قرار دارد اما کریستین رومرو در دقیقه ۷۹ نخستین گل آرژانتین را زد تا امیدها زنده شود. چهار دقیقه بعد، مسی گل تساوی را به ثمر رساند و در نهایت انزو فرناندز در وقت‌های اضافه با یک ضربه سر، گل پیروزی‌بخش آرژانتین را وارد دروازه مصر کرد و رؤیای این تیم آفریقایی نابود شد.

پس از سوت پایان بازی، دوربین‌ها مستقیماً روی مسی زوم کردند که در حالی که پیروزی آرژانتین را جشن می‌گرفت، غرق در اشک بود. او باور نمی‌کرد که این مسابقه سخت در چنین شرایطی به پایان رسیده و بار دیگر با کمک هم‌تیمی‌هایش موفق شد از یک مسیر دشوار عبور کند.

همه آن کلافگی و خستگی‌اش در بازی با کیپ‌ورد را به یاد داریم، او نگران بود که رویای آرژانتین در یک‌شانزدهم نهایی به پایان برسد و بعد از بازی نفس راحتی کشید و حال باز هم در یک بازی دیگر که با نتیجه مشابه به پایان رسید، نتوانست اشک‌هایش را کنترل کند و دقایقی اشک ریخت.

دو اسطوره، دو شب پیاپی، دو گریه اما معنای متفاوت

شب گذشته و پس از حذف پرتغال مقابل اسپانیا، کریستیانو رونالدو هم اشک ریخت! گریه‌های سی‌آرسون و مسی هر دو پس از مسابقه‌ای سرنوشت‌ساز رقم خورد، اما معنای متفاوتی داشت. رونالدو بعد از لحظه‌ای که پایان آخرین جام جهانی دوران حرفه‌ای او بود، اشک ریخت. برای ستاره ۴۱ ساله پرتغال، این اشک‌ها برای خداحافظی دائمی با جامی بود که هرگز به آن نرسید و لمسش نکرد.

در سوی دیگر، مسی پس از بازگشت تاریخی آرژانتین برابر مصر گریه کرد، اما نه از جنس شکست. او در آستانه حذف از جام جهانی قرار داشت، دو پنالتی را در این تورنمنت از دست داده بود و فشار زیادی را تحمل می‌کرد، اما در نهایت با یک گل و یک پاس گل، تیمش را به بازگشتی فراموش‌نشدنی رساند. اشک‌های او بعد از سوت پایان، حاصل رهایی از آن شرایط سخت و زنده ماندن رؤیای قهرمانی بود.