چه بگوییم، چه نگوییم!

بگوییم: از اینکه وقت خود را در اختیار  من گذاشتید متشکرم.
نگوییم: ببخشید که مزاحمتان شدم.

بگوییم: در فرصت مناسب کنار شما خواهم بود.
نگوییم: گرفتارم.

بگوییم: راست می‌گی؟ راستی؟
نگوییم: دروغ نگو.

بگوییم: خدا  سلامتی بده.
نگوییم:  خدا بد نده.

بگوییم: هدیه برای شما.
نگوییم:  قابل ندارد.

بگوییم : با تجربه شده.
نگوییم:  شکست خورده.

بگوییم: قشنگ نیست.
نگوییم: زشت است.

بگوییم: خوب هستم.
نگوییم: بد نیست.

بگوییم : مناسب من نیست.
نگوییم: به درد من نمی‌خورد.

بگوییم: با این کار چه لذتی می‌بری؟
نگوییم: چرا اذیت می‌کنی؟

بگوییم: شاد و پر انرژی باشید.
نگوییم: خسته نباشید.

بگوییم: من.
نگوییم: اینجانب.

بگوییم: دوست ندارم.
نگوییم: متنفرم.

بگوییم: آسان نیست.
نگوییم: دشوار است.

بگوییم : بفرمایید.
نگوییم: در خدمت هستم.

بگوییم: خیلی راحت نبود.
نگوییم: جانم به لبم رسید.

بگوییم: مسئله را خودم حل می‌کنم.
نگوییم: مسئله ربطی به تو ندارد.