گزارش "واشنگتن پست" در آستانه دهمین سالگرد حمله آمریکا: "پنج افسانه در مورد عراق"

رئیس پیشین دفتر روزنامه آمریکایی "واشنگتن پست" در پایتخت عراق در مقاله ای در همین روزنامه از "پنج افسانه" شایع در مورد این کشور سخن گفته است.

به گزارش شفقنا، به نقل از شبکه خبری "الجزیره"، در آستانه دهمین سالگرد حمله نظامی آمریکا به عراق در 20 مارس سال 2003 میلادی، "راجیو چاندراسکاران"، ستون نویس هندی الاصل آمریکایی و رئیس پیشین دفتر روزنامه "واشنگتن پست" در شهر "بغداد"، در شماره روز یک شنبه این روزنامه آمریکایی، مقاله ای تحت عنوان "پنج افسانه در مورد عراق" نوشته که در آن آمده است:

پنج جمله "افزایش تعداد نیروهای آمریکایی در "بغداد" در سال 2007 میلادی یک سياست موفق آمیز بود"، "امروزه عراق از ثبات و آشتی نسبی برخوردار است"، "عراق امروز یک کشور دمکراتیک است"، "عراق تحت کنترل ایران می باشد" و "آمریکایی ها عراق را ترک کردند"، همگی افسانه های نادرستی بیش نیستند.

سیاست افزایش تعداد نیروهای آمریکایی در "بغداد" در سال 2007 میلادی که دو هدف "توقف جنگ داخلی فرقه ای و خونین" و "آشتی سیاسی میان گروه های مختلف عراقی در راستای بازگرداندن ثبات به این کشور" را دنبال می کرد، با وجود مساهمت در آرام کردن جنگ داخلی و کاهش خشونت ها، اما تنها دلیل این مسائل نبود و در دستیابی به هدف دوم نیز که همان برقراری آشتی سیاسی بود، به کلی شکست خورد.

این در حالی است که درگیری بر سر زمین و نفت ممکن است جنگ داخلی دیگری میان عرب ها و کردهای عراقی به راه بیندازد، تظاهرات اعتراض آمیز در مخالفت با دولت عراق نیز در این کشور همچنان در جریان بوده و معترضان به صورت آشکار از شورش علیه نظام حاکم سخن می گویند، به نیروهای امنیتی اتهام سرکوب معترضان به بهانه تروریسم وارد می شود، پاکسازی اعضای حزب منحل "بعث" ادامه دارد، فضای سیاسی کشور مسموم بوده و احتمال برقراری آشتی روز به روز کاهش می یابد.

اما در مورد آشتی و ثبات نسبی که گفته می شود عراق کنونی از آن بهره می برد نیز باید گفت که زندگی شهروندان عراقی ساکن این کشور همچنان غرق در خون بوده و ترس و نگرانی پیرامون آن را فرا گرفته است، جایی که انفجارها و عملیات ترور بخشی از زندگی روزمره عراقی ها را به خود اختصاص داده اند.

دموکراسی در عراق نیز همچنان سخنانی روی کاغذ بوده و عملی نشده است، با وجود تشکیل پارلمان و فعالیت ظاهری نظام قضایی در عراق، می بینیم که استفاده از قدرت در این کشور به شیوه ای انجام می شود که هیچ ارتباطی به دموکراسی ندارد، جایی که بسیاری از رهبران مخالف طی چند ماه گذشته به اتهام حمایت از شورش مسلحانه بازداشت شده و برخی رهبران سیاسی مخالف نیز ادعا می کنند که دولت از تروریسم استفاده ابزاری کرده و برای کنار گذاشتن مخالفان سیاسی، آنها را به حمایت از تروریسم متهم می کند.

در مورد ادعاهای موجود مبنی بر اینکه عراق هم اکنون تحت کنترل ایران است نیز باید گفت که این مسئله به کلی عاری از صحت است، چرا که با وجود تاثیر بزرگ ایران بر فرآیند سياسی عراق از طریق احزابی که دارای وابستگی بوده و کمک های مالی از تهران دریافت می کنند، همکاری میان دو کشور همچنان در راستای برآورده کردن منافع دو جانبه است.

در مورد افسانه پنجم نیز که همان خروج آمریکایی ها از عراق است، باید به این مسئله اشاره کرد که 220 تن از نیروهای آمریکایی همچنان در عراق حضور داشته و در دفتر همکاری امنیتی فعالیت می کنند که فرآیند فروش تجهیزات نظامی به ارتش عراق را اداره کرده و فعالیت های آموزشی آن را هماهنگ می کند.

نیروهای آمریکایی موجود در دفتر همکاری امنیتی عراق در ساختمانی فعالیت می کنند که چسبیده به سفارتخانه آمریکا در مرکز "بغداد" است که بزرگترین هیئت دیپلماتیک آمریکایی در جهان به شمار می آید، جایی که ساختمان های بزرگ سفارتخانه در منطقة "سبز" پایتخت عراق در بر گیرنده صدها کارمند و کارشناس وزارت امور خارجه آمریکا، سازمان اطلاعات مرکزی این کشور (سی آی ای) و هیئت ها و نهادهای دیگری می باشند.

در پایان نیز باید گفت که هر چند "سی آی ای" همچنان از کاهش تعداد کارمندانش در عراق به تنها 300 کارمند خبر می دهد، اما این کار را انجام نداده و پایگاه این سازمان در "بغداد" نیز همچنان یکی از بزرگترین پایگاه های آن در سراسر جهان به شمار می آید.