تاریخ:
سن که رسید به پنجاه ...! 
درس هفتاد و هشت
اس ام اس عاشقانه و احساسی سری سی و نهم
خودت می دانی
بهانه گیر می شوم
زمانی که کمتر تو را می بینم
کمتر با هم حرف می زنیم
کمتر می گوییم
دوستت دارم … بیا
و بهانه های مرا
از من بگیر
++++++++++++++++
نام بهار
بر سر زبان ها افتاده
ولی هنوز هم
وِرد زبان من
نام توست
++++++++++++++++
با نوک انگشت نوشتم بر آب :
مال منی ! مال منی ! مال من !
حیف که در ثانیه ای محو شد
آن « سَنَدِ مِلکیِ اقبالِ » من
++++++++++++++++
آنقدرها که یاد ما نکنی
آنقدر یاد کرده ایم تو را
کوه و صحرا پر است از نامت
بسکه فریاد کرده ایم تو را
++++++++++++++++
تمام روز
اگر بی تفاوتم
اما
شبم قرین شکنجه
دچار بیداری است
++++++++++++++++
خاموش می شود این رخسار
در صراحت مسلّم بازوان تو
و بازوان تو
عریانی ی دریاست
++++++++++++++++
دستانم در تو گره می خورد
دستانت در من می کاود
و در این تکاپوست
که به هم بافته می شویم
آن سان که چون صدایم می کنند تو سر بر می داری
++++++++++++++++
از چه بترسم
تو با منی
با تاری ابریشم
و نفس های عاشقانه ام
غبار هفت فصل را از شانه هات درو می کند
++++++++++++++++
بهار، بی حضورِ قدم هات
کابوسِ این خوابِ زمستانی ست
دوست دارم
شکوفه، بهانه ی تو باشد
وَ تو
پیراهنِ تمامِ فصل ها که در راهند…
++++++++++++++++
من پله های یشت بام را جارو کرده ام
و شیشه های پنجره را هم شسته ام
کسی می آید
کسی می آید
کسی که در دلش با ماست ،
در نفسش با ماست ، در صدایش با ماست
بهانه گیر می شوم
زمانی که کمتر تو را می بینم
کمتر با هم حرف می زنیم
کمتر می گوییم
دوستت دارم … بیا
و بهانه های مرا
از من بگیر
++++++++++++++++
نام بهار
بر سر زبان ها افتاده
ولی هنوز هم
وِرد زبان من
نام توست
++++++++++++++++
با نوک انگشت نوشتم بر آب :
مال منی ! مال منی ! مال من !
حیف که در ثانیه ای محو شد
آن « سَنَدِ مِلکیِ اقبالِ » من
++++++++++++++++
آنقدرها که یاد ما نکنی
آنقدر یاد کرده ایم تو را
کوه و صحرا پر است از نامت
بسکه فریاد کرده ایم تو را
++++++++++++++++
تمام روز
اگر بی تفاوتم
اما
شبم قرین شکنجه
دچار بیداری است
++++++++++++++++
خاموش می شود این رخسار
در صراحت مسلّم بازوان تو
و بازوان تو
عریانی ی دریاست
++++++++++++++++
دستانم در تو گره می خورد
دستانت در من می کاود
و در این تکاپوست
که به هم بافته می شویم
آن سان که چون صدایم می کنند تو سر بر می داری
++++++++++++++++
از چه بترسم
تو با منی
با تاری ابریشم
و نفس های عاشقانه ام
غبار هفت فصل را از شانه هات درو می کند
++++++++++++++++
بهار، بی حضورِ قدم هات
کابوسِ این خوابِ زمستانی ست
دوست دارم
شکوفه، بهانه ی تو باشد
وَ تو
پیراهنِ تمامِ فصل ها که در راهند…
++++++++++++++++
من پله های یشت بام را جارو کرده ام
و شیشه های پنجره را هم شسته ام
کسی می آید
کسی می آید
کسی که در دلش با ماست ،
در نفسش با ماست ، در صدایش با ماست
لینک کوتاه: کپی لینک
هیولای کوچکی که فرش و لباس میخورد! حداکثر قد مجاز برای نشستن پشت فرمان تانک آمریکایی M1 Abrams چقدر است؟ نادیده گرفتن نیازهای شخصی؛ این ۲ زنگ خطر را جدی بگیرید هفت عبارتی که افراد کنجکاو و متفکر در گفتگوهای غیررسمی به زبان میآورند چرا خوشحال نیستیم؟ ۲ چیز را از ذهنتان حذف کنید کابویهای آمریکایی از کجا آمدند؟ پیاز جوانهزده را دور بریزیم؟ / پیاز را کجا نگه داریم که هم تازه بماند هم خاصیتش حفظ شود؟ آخرین امپراتور مغول در قاب دوربین! برای فاصله گرفتن از طعمهای تکراری، مرغ را اینبار با دوغ ترشِ گازدار بپزید آیا میدانستید آیکون «بلوتوث» در گوشیها ریشه در زمان وایکینگها دارد؟(+عکس) راز گوشههای گرد پنجره هواپیما؛ چرا پنجره هواپیماها دیگر مستطیلی نیست؟ تنها ذهنیتی که زندگی شاد و رضایتبخش را تضمین میکند کدام رفتارهای ایرانی، از نظر خارجیها عجیب است؟ تنها منشاء شاد بودن در زندگی کشف شد طرز تهیه محلبی آلبالو؛ دسر ترکیهای با طعمی متفاوت برای پذیرایی