معجزه آبی به سبک استراماچونی در 36 روز

استقلال تا پایان نیم فصل، هنوز بازی‌های دشوار دیگری پیش رو دارد. انتظار بی‌جایی است اگر تصور کنیم استراماچونی در همه این بازی‌ها با 3 امتیاز از میدان بیرون می‌آید اما در این تردیدی نیست که آبی‌ها دوباره بیدار شده‌اند. اگر عوامل بیرونی و مشکلات حاشیه‌ای جلوی این تیم را نگیرد، استقلال با استراماچونی و کمی تقویت در نیم فصل، می‌تواند از این هم بهتر باشد.

اگر در لیگ برتر ایران جایزه‌ای مشابه لیگ برتر جزیره به برترین‌های ماه اهدا می‌شد، بی‌تردید جایزه مربی ماه به آندره‌آ استراماچونی می‌رسید.

به گزارش ایلنا، استراماچونی پاییز را در حالی شروع کرد که با استقلال درهم شکسته و بحران‌زده تا رده پانزدهم جدول سقوط کرده بود. تیمش دربی تهران را باخته بود و در پنج بازی ابتدایی، هیچ بردی نداشت. خیلی‌ها تصور می‌کردند با ادامه این روند مربی اسبق اینترمیلان، زمستان تهران را نبیند و در قامت یک مربی شکست خورده به ایتالیا برگردد.

اما 6 بازی اخیر استقلال در لیگ و جام حذفی، همه چیز را زیر و رو کرد. از آن غروب چهارم مهرماه در فولادشهر که آبی‌ها حتی توان 5 دقیقه محافظت از گل زده را مقابل ذوب‌آهن نداشتند تا غروب دهم آبان در تبریز و برد 4 گله مقابل تراکتور، انگار هزار سال فاصله است. حالا استقلال فقط 4 امتیاز با صدر جدول فاصله دارد و هواداران این تیم امیدوارند تا پیش از تعطیلات نیم فصل، آبی‌ها یکی از تیم‌های بالانشین جدول باشند.

استقلال که در هفته‌های ابتدایی به زحمت گل می‌زد و به ندرت موقعیت می‌ساخت، در 4 هفته اخیر میانگین 3 گل در هر بازی زده و صاحب بهترین خط حمله لیگ شده. این دستاورد بزرگ، اتفاقی نیست. استقلال چه میزبان باشد و چه میهمان، در حال حاضر بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ ایران موقعیت گل خلق می‌کند.
درباره اینکه استراماچونی چه تغییرات تاکتیکی در این مدت ایجاد کرده و چطور ذهنیت یک تیم به بن‌بست رسیده را تغییر داده، می‌توان عوامل مختلفی را برشمرد اما یک عامل بسیار مهم، ارتباط خوبی است که بازیکنان با او برقرار کرده‌اند.

بازیکنان استقلال، عمدتاً مهره‌های بی‌تجربه‌ای نیستند. در طول دوران فوتبالی خودشان با مربیان مختلفی کار کرده‌اند و به سادگی می‌توانند تشخیص دهند کادرفنی چقدر به کار مسلط است یا نه؟ آنچه در این هفته‌ها به وضوح دیده می‌شود آن است که بازیکنان استقلال به کیفیت کار مربی‌شان ایمان آورده‌اند و به لحاظ روحی هم به استراماچونی نزدیک‌تر شده‌اند. در واقع یکی از ویژگی‌های امروز استقلال، اتمسفر خوبی است که در رختکن این تیم به وجود آمده.

هفته گذشته وقتی مشخص شد داریوش شجاعیان ادامه فصل را از دست داده، در مصاحبه مطبوعاتی حرف مهمی زد. شجاعیان با تمجید از استراماچونی و رفتاری که بعد از مصدومیت با او داشته، گفت: «همه باید برای این مرد بزرگ، جان‌مان را هم بدهیم» در الگوی فوتبال ایرانی، اینکه بازیکنان تیم به مربی علاقه پیدا کنند، در ذهن خود قبولش داشته باشند و با تمام وجود برای او بازی کنند، فاکتور بسیار مهمی در موفقیت یک تیم است و به نظر می‌رسد این فضا در رختکن استقلال در حال شکل گرفتن است.

استقلال تا پایان نیم فصل، هنوز بازی‌های دشوار دیگری پیش رو دارد. انتظار بی‌جایی است اگر تصور کنیم استراماچونی در همه این بازی‌ها با 3 امتیاز از میدان بیرون می‌آید اما در این تردیدی نیست که آبی‌ها دوباره بیدار شده‌اند. اگر عوامل بیرونی و مشکلات حاشیه‌ای جلوی این تیم را نگیرد، استقلال با استراماچونی و کمی تقویت در نیم فصل، می‌تواند از این هم بهتر باشد.