.png "عصر ایران")
۱۲ دی ۱۴۰۴
به روز شده در: ۱۲ دی ۱۴۰۴ - ۲۰:۳۸
چرا باران نمی بارد؟ از گزینش بپرسید / وقتی بهترین متخصصها میروند (فیلم) «آزار خاموش» کودکان چیست؟
اینگونه به مرور زمان کودک و نوجوان به این باور میرسد که ساکت و منفعل بودن بهتر از انجام کارهایی است که ممکن است آنها را در معرض انتقاد و سرزنش و تمسخر قرار دهد و در نهایت کم رویی و خجالتی بودن کودک و نوجوان ماحصل این رفتار والدین است.
ایسنا نوشت: یک روانشناس با اشاره به تمسخر فرزندان از سوی والدین و در حضور اقوام و آشنایان، گفت: مسخره کردن کودکان و نوجوانان توسط والدین و در حضور اقوام و آشنایان اگرچه با هدف شوخی و خنده نیز باشد اما نوعی آزار روانی محسوب میشود که آن را آزار خاموش نیز مینامند.
شبنم طلوعی اظهار کرد: گاهی والدین تصور میکنند با طعنه زدن و یا متلک انداختن به کودک و نوجوان میتوانند او را به انجام کاری وادار کنند اما این روش به هیچ وجه جواب نمیدهد بلکه شاید برعکس باعث شود فرزند در مقابل نظر و گفته والدین بایستد و حرفی بزند که موجب ناراحتی بیشتر والدین شود و اینگونه والدین و فرزند در یک دور باطل قرار گیرید.
این روانشناس با تاکید بر اینکه والدین اگر انتظار احترام از سوی کودک و نوجوان را دارند باید خودشان هم به کودک و نوجوان احترام بگذارند، ادامه داد: نوجوانی که در محیط ناسالمی قرار گیرد که درآن دیگران او را تمسخر میکنند دنیای متفاوتی را تجربه خواهد کرد، چراکه نوجوانان به خودی خود با بحران هویت یابی و زودرنج بودن درگیر هستند و در این بین اگر والدین نیز در حضور اقوام آنها را تمسخر کنند این درگیری بیشتر هم میشود، از این رو والدین باید در انتخاب نوع کلمات و جملات خود دقت کنند.
وی تحقیر کردن، فحش دادن، مقایسه کردن، به رخ کشیدن، تمسخر کردن، صحبت کردن درباره نقاط ضعف و منفی نوجوان در حضور دیگران، القاء حس ناامنی به نوجوان و محدود کردن او را از جمله مصادیق آزار روانی نوجوان عنوان کرد و افزود: حتی در مواقعی که کودک یا نوجوان مورد تمسخر یا سخنان نیش دار از سوی همسالان قرار گرفت والدین باید او را حمایت کنند و در حد درکش به او توضیح دهند که چینن کاری نشان دهنده نقطه ضعف دیگری و نه او است.
طلوعی در پایان سخنانش به والدین توصیه کرد: والدینی که تحمل اشتباهات کودک و نوجوان خود را ندارند و یا با انجام هر اشتباهی از سوی فرزندان آنها را دائما سرزنش میکنند، یا در حضور دیگران آنها را نقد و تمسخر میکنند و بر این باور هستند که اگر کودک و نوجوان از این رفتار والدین ناراحت شود مشکل از زودرنجی او است چراکه هدف والدین شادی و خنده و نه تمسخر فرزندان بوده، در واقع ترس از اشتباه و تنبیه شدن را در کودک و نوجوان خود تقویت میکنند.
اینگونه به مرور زمان کودک و نوجوان به این باور میرسد که ساکت و منفعل بودن بهتر از انجام کارهایی است که ممکن است آنها را در معرض انتقاد و سرزنش و تمسخر قرار دهد و در نهایت کم رویی و خجالتی بودن کودک و نوجوان ماحصل این رفتار والدین است.
به گفته این روانشناس، چنین رفتارهایی از سوی والدین همچنین میتواند منجر به ایجاد افسردگی، خشونت، جرم و جنایت در کودک و نوجوان نیز شود.
لینک کوتاه: کپی لینک
یک چهره قدیمی و طناز دیگر به تلویزیون بازگشت سردار رادان: پلیس ایران، سناریوهای آشوب را با شرافت و نجابت نقش برآب می کند یک کارشناس مسائل بینالملل: ترامپ می خواهد اعتراضات ایران را به خشونت بکشد همپیمانان عربستان کنترل پایگاه راهبردی حضرموت را به دست گرفتند قالیباف خطاب به ترامپ: معترضین را -چون فرزندان عزیز خود- در آغوش میکشیم خبرگزاری فارس: دستگیری فرد مسلحی که قصد خرابکاری در اصفهان داشت رئیس جبهه اصلاحات: هر شکل از دخالت خارجی را صریح و قاطع محکوم میکنیم میراث شوم فستفودها (اینفوگرافیک) اخبار ناگوار با روان کودک چه میکند؟ ظریف: سیاست اجبار ترامپ در رابطه با ایران جواب نمیدهد چرا روباهها در تهران زیاد شده اند؟ ادبیات برخی رسانه ها در مواجهه با معترضان: ضد مردمی، حکومت سوز و نتانیاهو پسند محسن رضایی: اینبار فرق میکند! پاسخ مَسی به اظهارات ترامپ علیه ایران: به مشکلات آمریکا رسیدگی کن! یک چهره اطلاعاتی رئیس دفتر جدید زلنسکی شد
اخبار و تحلیل های ترکیه