فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۰۳۶۴۵۴
تاریخ انتشار: ۱۶:۲۶ - ۲۱-۱۱-۱۴۰۳
کد ۱۰۳۶۴۵۴
انتشار: ۱۶:۲۶ - ۲۱-۱۱-۱۴۰۳

نقد فیلم پیر پسر/ بازی‌ای در قامت اسکار نه سیمرغ

نقد فیلم پیر پسر/ بازی‌ای در قامت اسکار نه سیمرغ
«پیر پسر» اگر در بخش مسابقه بود، سیمرغ بهترین بازیگر مرد اصلاً جای حرف و حدیث نداشت. اگر اکران عمومی شود و به اسکار معرفی‌اش کنیم، بازی پورشیرازی حتی در حد اسکار است.
هم‌میهن نوشت: از فیلم «پیر پسر» اکتای براهنی که بی‌شک جزو بهترین فیلم‌های سینمای ایران است، بعد از اکران محدودش برای رسانه در جشنواره‌ی فیلم فجر احتمالاً زیاد خواهید شنید؛ فیلمی که اکران عمومی آن قطعاً به‌نفع سینمای ایران و مخاطب است.
 
به گزارش هم‌میهن؛ اما از بین همه‌ی نکات مثبت فیلم طبعاً چیزی که بیشتر از همه به چشم مخاطب خاص و عام خواهد آمد، بازی حسن پورشیرازی در نقش غلام باستانی است. بحق هم ستایش می‌شود.
 
کاراکتری که بازی کرده، در سینمای ایران سابقه نداشته. این‌همه پلیدی، رذالت و کثیفی در پدر، رفیق و آدمی که از انسانیت تهی شده.
 
حسن پورشیرازی در «پیر پسر»، بازی‌ای ارائه می‌دهد در حد استانداردهای جهانی. در حد بهترین‌های متد اکتینگ، شبیه کاری که آل‌پاچینو در نقش‌های منفی‌اش می‌کند. اغراق نیست.
 
یک‌جایی آن اواخر فیلم، این تجسم شیطان در آینه به خودش نگاه می‌کند. دیالوگی در کار نیست و کل صورت و چشم‌هایش چنان الکتریسیته‌ای ساطع می‌کند که تماشاگر از تماشایش لرزه به تنش می‌افتد. 
 
«پیر پسر» اگر در بخش مسابقه بود، سیمرغ بهترین بازیگر مرد اصلاً جای حرف و حدیث نداشت. اگر اکران عمومی شود و به اسکار معرفی‌اش کنیم، بازی پورشیرازی حتی در حد اسکار است.
 
چیزی که باعث می‌شود بازی‌اش خیلی به چشم بیاید، اتفاقاً نه برون‌ریزی‌ها که لختی حرکاتش است و حالت نگاهش و کاری که با چشم‌هایش می‌کند که با آن فیزیک و با اعتیاد می‌خواند. پلیدی که آرام حرکت می‌کند و همه‌جا را به تسخیر خودش درمی‌آورد.
 
«پیر پسر» یادمان آورد چه بازیگر جواهری داشتیم که بی‌سروصدا در این سال‌ها حضور داشته و هروقت نگاهش کردیم درخشان بوده اما از شانس بدش، کارگردان‌ها برای نقش‌های مهم اصلی، سراغش نرفتند.
 
در نقش راننده فیلم «قسم» که نامزد جایزه شد یا مرد مهربان خوش‌قلب عاشق سینمای «مهمان مامان» یا آن حضور کوتاه درخشانش در «سنتوری». پورشیرازی در حاشیه بوده و این‌بار که به او فرصت داده شده به متن بیاید و درست در مرکز فیلم قرار بگیرد، خیره‌کننده است.
 
پورشیرازی کار عروسکی کرده، دستیار کارگردان بوده، در سریال‌های تلویزیونی حضور داشته و در فیلم‌های سینمایی اما هیچ‌کس تا براهنی، جوهر اصلی‌ بازیگری‌اش را این‌طوری کشف نکرده که به او میدان بدهد.
 
الان شصت‌وخرده‌ای ساله است و از دهه‌ی ۶۰ هم بازی را شروع کرده، یعنی ما برای چهل‌وخرده‌ای سال بازیگری داشتیم که می‌توانست در جهان بدرخشد و در سطح بهترین بازیگران مرد سینمای ایران نامش تکرار شود ولی سینما و مخاطب را از حضورش محروم کردیم؛ چون فیلمسازان ما بنده‌ی عادت و اسم‌هایند.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: فیلم ، سیمرغ
ارسال به دوستان
شناسایی ۲۰۰ گونه گیاه دارویی در گلستان؛ هشدار نسبت به برداشت غیراصولی پلمب واحدهای صنفی متخلف به دلیل استفاده از اینترنت ماهواره‌ای ثبت‌نام ماهانه جاماندگان کالابرگ؛ شرط واریز در همان ماه جزئیات آمار نیروی کار در زمستان ۱۴۰۴؛ کاهش نرخ بیکاری کل شب همدلی هنرمندان و خانواده‌های آسیب دیده از جنگ ؛ هادی حجازی‌فر، مهراوه شریفی‌نیا، بهناز جعفری و ... (+عکس) کشف ۶ رأس آهوی زنده و ۳ فلامینگو در کرمانشاه آخرین اخبار از فیلم جدید مسعود کیمیایی ترامپ: جنگ با ایران به زودی پایان خواهد یافت شمار شهدای لبنان از ۲۵۰۰ نفر فراتر رفت قیمت بلیت سینما تغییر نمی‌کند اتهامات تازه و تکان‌دهنده علیه مایکل جکسون همزمان با اکران فیلم «مایکل» سردار قاآنی: امروز تمرکز بر حمایت از حزب‌الله و سایر اجزاء جبهه مقاومت قرار دارد کدام موجودات زنده خون آبی، سبز و شفاف واقعی دارند هجوم نقدینگی به صندوق‌های طلا و نقره در بازار سرمایه جزییات تعویق اقساط و طرح‌های جدید تسهیلاتی نئوبانک ویپاد