فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۲۵۵۲۹
تاریخ انتشار: ۱۴:۵۹ - ۳۰-۰۹-۱۴۰۴
کد ۱۱۲۵۵۲۹
انتشار: ۱۴:۵۹ - ۳۰-۰۹-۱۴۰۴

جو زمین به ماه نشت می‌کند!

جو زمین به ماه نشت می‌کند!
از زمانی که فضانوردان ماموریت «آپولو» نمونه‌هایی را به زمین آوردند، فراوانی شگفت‌انگیزی از عناصر فرّار در رگولیت ماه (گرد و غبار ریز و سنگی که سطح ماه را پوشانده است) شناسایی شده است.
ماه هیچ جو واقعی ندارد، اما زمین میلیاردها سال است که سخاوتمندانه سعی در به اشتراک گذاشتن جو خود با آن داشته است. اکنون یک مطالعه جدید نشان داده است که میدان مغناطیسی سیاره ما می‌تواند همان چیزی باشد که ذرات را از جو زمین به سطح ماه هدایت می‌کند.
 
به گزارش ایسنا، از زمانی که فضانوردان ماموریت «آپولو» نمونه‌هایی را به زمین آوردند، فراوانی شگفت‌انگیزی از عناصر فرّار در رگولیت ماه (گرد و غبار ریز و سنگی که سطح ماه را پوشانده است) شناسایی شده است.
 
باد خورشیدی یکی از منابع احتمالی این عناصر فرّار است، اما این به تنهایی نمی‌تواند این عناصر، به ویژه نیتروژن را توضیح دهد. برخورد شهاب سنگ‌های کوچک به ماه نیز می‌تواند سطح ماه را تغییر دهد.
 
جو زمین نیز به عنوان یک منبع بالقوه پیشنهاد شده است، اما فرض بر این بود که این امر تنها قبل از توسعه میدان مغناطیسی سیاره ما امکان‌پذیر بوده است و پس از توسعه میدان مغناطیسی، این میدان بیشتر ذرات جوی را به دام انداخته است.
 
اکنون در مطالعه جدیدی که توسط اخترفیزیکدانان دانشگاه روچستر(Rochester) انجام شده است، این فرض بررسی شده است.
 
این تیم دو سناریو را شبیه‌سازی کرد تا ببیند کدام یک با داده‌ها مطابقت بیشتری دارد. اولی مدل «زمین اولیه» بدون میدان مغناطیسی و باد خورشیدی قوی‌تر و دومی مدل «زمین مدرن» با میدان مغناطیسی قوی و باد خورشیدی ضعیف‌تر بود.
 
به طرز شگفت‌آوری، سناریوی «زمین مدرن» با این فرضیه مطابقت بیشتری دارد. باد خورشیدی ذرات باردار را از جو بیرون می‌راند و آنها را در امتداد خطوط میدان مغناطیسی سیاره به حرکت در می‌آورد.
 
مغناطیس‌سپهر یا مگنتوسفر زمین، همانطور که از نامش پیداست، یک کره کامل نیست و به لطف فشار مداوم باد خورشیدی، بیشتر شبیه به دُم یک دنباله‌دار است و هنگامی که ماه از آن دُم عبور می‌کند، ذرات روی سطح ماه رسوب می‌کنند.
 
مطالعات قبلی نشان داده‌اند که مکانیسم مشابهی می‌تواند اکسیژن را به ماه برساند، آب و حتی زنگ‌زدگی ایجاد کند.
 
این مطالعه جدید نشان می‌دهد که این فرآیند میلیاردها سال است که ادامه دارد و به این ذرات فرّار زمان زیادی برای تجمع در خاک ماه می‌دهد.
 
بنابراین از آنجایی که جو زمین در آن دوره به شدت تغییر کرده است، می‌توان یک کپسول زمان ارزشمند از داده‌های تاریخی را روی سطح ماه حفظ کرد.
 
این پژوهش در مجله Nature Communications Earth & Environment منتشر شده است.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: زمین ، ماه ، آپولو
ارسال به دوستان
مدیر سابق مرکز ضد تروریستم‌ آمریکا: ایران قبل از جنگ آمریکا و اسرائیل در حال توسعه سلاح هسته‌ای نبود پیام تبریکی متفاوت از سوی ایران به سخنگوی کاخ سفید وال استریت ژورنال: اسرائیل پایگاه نظامی سری در عراق ایجاد کرده بود سقاب اصفهانی: تابستان سخت در پیش است هشدار نیروی دریایی سپاه به آمریکا نتایج لیگ‌های اروپایی؛ پیروزی قاطع اینتر و تداوم کورس قهرمانی سیتی خنثی سازی 185 فروند موشک در جنگ توسط پلیس واریز مرحله اول اعتبار «کارت امید مادر» برای متولدین ۱۴۰۵ انتشار پیش‌نویس نرخ‌نامه جدید وزارت نیرو؛ تعرفه آب زیرزمینی ارزان‌تر از آب سطحی جلوگیری از بیکاری ۷۱۵ کارگر کارخانه‌ای در شاهرود با مداخله دستگاه قضا فرماندار: صدای انفجار امشب در قصرشیرین مربوط به مهمات عمل نکرده حملات جنگ تحمیلی سوم بود قرعه‌کشی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷؛ ایران با چین و سوریه هم‌گروه شد پوتین: پیشنهاد مسکو برای خارج کردن اورانیوم غنی‌شده ایران روی میز است سناتور آمریکایی: دولت آمریکا درباره هزینه درگیری‌ها در خاورمیانه دروغ می‌گوید هلیکوپریون؛ راز فکی که 100 سال پنهان بود/ مکانیسمی عجیب که هنوز هم محل شک است (+اینفوگرافیک)