در دی ماه ۱۳۵۴ باستان شناسان ایران با همکاری باستانشناسان سوئیسی و آلمانی در حوالی شهر کارزون در خرابههای به جامانده از شهر باستانی بیشابور متعلق به دوران ساسانیان که به قصر والرین معروف بود، به اکتشافات تاریخی درباره گذشته این مکان دست یافتند. روزنامه اطلاعات ۱۶ و ۱۷ دی ماه ۱۳۵۴ در این باره گزارشهای مصوری منتشر کرد. در بخشی از این گزارش میخوانیم:

به گزارش اطلاعات آنلاین، «کشفیات عظیم شهر بیشابور در جنوب غربی شیراز که منجر به کشف یک قصر باشکوه یا تخت جمشید تازه در این شهر شده، اکنون اسرار بخش عظیمی از فرهنگ و تمدن ایران باستان را آشکار کرده است. با این کشفیات تاریخ نویسان باید بر قسمتهای تحریف شده تاریخ عصر ساسانی که قسمت عظیمی از تاریخ این دوره را در بر گرفته، خط بطلان بکشند.
تاکنون حقایق مسلم قسمتی از تاریخ عصر ساسانی بر جهانیان پوشیده بود و باستانشناسان، تاریخ نویسان و محققین بر اساس حدس و گمان و شواهدی که در دست داشتند در این موارد تاریخ نگاری کرده بودند. کشفیات جدید شهر بیشابور نشان میدهد برخلاف آنچه تاکنون گفته شده است شاپور اول شاهنشاه بزرگ ساسانی هیچگاه بر دوش والرین امپراتور مغلوب شده روم پا نگذاشت تا بر اسب سوار شود.
شاپور همچنین والرین را زندانی نکرد و در بیشابور کاخ عظیمی برای امپراتور اسیر شده روم برپا نساخت که اکنون آنرا به نام کاخ والرین نامیدهاند و در تمام مدت با او به مهربانی رفتار کرد. همچنین این کشفیات نشان میدهد بر خلاف آنچه مشهور است مانی نقاش معروف نیز که ادعای پیغمبری میکرد در گندی شاپور (جندی شاپور) بدست بهرام اول کشته نشد، بلکه در بیشابور بدست همتای خود بنام «کریتر» به قتل رسید» .
بخشهای دیگری از این گزارش را از جمله «مردی که در نقش برجستهها مقابل اسب شاپور اول زانو زده «فیلیپ عرب» است نه والرین امپراطور روم» بخوانید و عکسها را تماشا کنید.