عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - موفقیت پهپادهای انتحاری ارزان قیمت در میادین جنگ، آن ها را تبدیل به دردسری جدی برای زیرساخت ها و نیروهای پیاده دشمن کرده است. پاسخ سنتی به این پهپادها، استفاده از موشک های پدافندی چند میلیون دلاری بود؛ اما شلیک یک موشک 2 میلیون دلاری به یک پهپاد 20 هزار دلاری، از نظر اقتصادی نوعی شکست محسوب می شود. یکی از اقدامات آمریکایی ها در راستای چاره جویی برای این مورد؛ معرفی سیستم ومپایر (VAMPIRE) است.
نام این سیستم مخفف عبارت Vehicle-Agnostic Modular Palletized ISR Rocket Equipment است. برخلاف نام پیچیده اش، فلسفه وجودی آن بسیار ساده است: یک سیستم ارزان، متحرک و دقیق که می تواند روی هر وانت معمولی نصب شود و پهپادها را با هزینه ای ناچیز شکار کند.
البته حجم آتش این سیستم در مقایسه با حمله انبوه پهپادی، آن را همچنان در سمت بازنده میدان جنگ قرار می دهد و شانسی نخواهد داشت. به هر ترتیب در ادامه با جزئیات فنی آن آشنا خواهیم شد:
برخلاف سیستم های پدافندی سنگین که نیاز به خودروهای زرهی خاص دارند، ومپایر یک پکیج پالت بندی شده (Palletized) است. یعنی کل سیستم روی یک پالت استاندارد سوار شده و دو نفر می توانند در کمتر از دو ساعت آن را پشت یک وانت (مانند تویوتا هایلوکس) نصب کنند. اجزای اصلی آن عبارتند از:
حسگر دیده بان (WESCAM MX-10): یک برجک الکترواپتیکال و فروسرخ (EO/IR) با کیفیت اچ دی که به صورت 360 درجه محیط را اسکن می کند. این چشم تیزبین، پهپادها را در شب و روز شناسایی و روی آن ها قفل لیزری می کند.
لانچر موشک: یک پرتابگر 4 سلولی که موشک های 70 میلی متری را شلیک می کند.
سیستم مدیریت نبرد (Widow): مغز متفکر سیستم که به اپراتور اجازه می دهد تنها با یک تبلت یا مانیتور کوچک، هدف را شناسایی و منهدم کند.

قلب تپنده این سیستم، استفاده از راکت های APKWS است. در واقع مهندسان شرکت آمریکایی L3Harris، راکت های غیرهدایت شونده معمولی Hydra 70 را با اضافه کردن یک کیت هدایت لیزری ارزان قیمت، به موشک های نقطه زن تبدیل کرده است.
دقت: این موشک ها با دنبال کردن پرتو لیزری که توسط حسگر سیستم روی پهپاد تابیده شده، با ضریب خطای نزدیک به صفر به هدف برخورد می کنند.
هزینه پایین: قیمت هر یک از این موشک ها حدود 30 هزار دلار است که در مقایسه با موشک های پدافندی دیگر، عملا رایگان محسوب می شود.
فیوز مجاورتی: مدل های جدید این موشک ها دارای فیوز مجاورتی هستند؛ یعنی لازم نیست حتما به بدنه پهپاد برخورد کنند، بلکه در نزدیکی آن منفجر شده و با ترکش، هدف را سرنگون می کنند.

تجربه جنگ های اخیر در شرق اروپا نشان داد که پدافندهای ثابت، اولین اهداف موشک های دوربرد هستند. اما ومپایر با قابلیت تحرک بالا، به نوعی در تلاش برای حل این نقص است.
تحرک بالا: یک وانت حامل سیستم ومپایر می تواند شلیک کند و پیش از آنکه رادارهای طرف مقابل جای آن را پیدا کنند، تغییر موقعیت دهد.
تنوع در ماموریت: افزون بر شکار پهپاد، این سیستم به دلیل هدایت لیزری، می تواند علیه اهداف زمینی (مثل خودروهای زرهی سبک یا سنگرها) نیز با دقت بسیار بالا استفاده شود.
نسخه های نسل جدید: به تازگی، نسخه های جدیدی از این خانواده معرفی شده اند:
ومپایر بلک ویک (VAMPIRE Black Wake): مخصوص نصب روی شناورهای کوچک برای مقابله با ریزپرنده های دریایی.

ومپایر کیل کد (VAMPIRE Killcode): نسخه ای که به جای موشک، از جنگ الکترونیک و اخلالگر برای ساقط کردن پهپادها استفاده می کند.

ومپایر کاسکت (VAMPIRE CASKET): این نسخه در واقع یک پدافند در جعبه است. تمام اجزای سیستم شامل رادار، حسگر اپتیکال و پرتابگر موشک درون یک کانتینر استاندارد جاسازی شده اند. استقرار فوق سریع در مناطق صعب العبور و امکان پنهان سازی زیر پوشش های معمولی کانتینری، این نسخه را به یک تله برای پهپادهای شناسایی طرف مقابل تبدیل می کند.

ومپایر استاکر اکس آر (VAMPIRE Stalker XR): این نسخه برای پوشش مناطق وسیعتر طراحی شده است. برخلاف نسخه معمولی که 4 موشک حمل میکند، استاکر اکس آر به یک لانچر بزرگتر با ظرفیت 12 موشک مجهز شده است. این سیستم از مهمات ارتقایافتهای استفاده میکند که اجازه میدهد پهپادها را در فواصل بسیار دورتر، پیش از آنکه حتی به نزدیکی هدف برسند، رهگیری و منهدم کند.

سیستم ومپایر (VAMPIRE) در واقع ثابت می کند که برای پیروزی در جنگ های مدرن، همیشه نیاز به فناوری های فوق پیچیده و گران قیمت نیست. گاهی اوقات، ترکیب هوشمندانه قطعات موجود (یک وانت، یک دوربین باکیفیت و یک راکت اصلاح شده) می تواند کارآمدتر از یک سامانه موشکی چند میلیارد دلاری باشد.
