تعدادي از شهروندان آسيب ديده از جنگ 40 روزه كه به دليل تخريب خانههايشان در هتلها ساكن هستند، به خبرنگار « اعتماد » گفتند به دنبال اخطار سازمان مديريت بحران شهرداري تهران، بايد تا پايان اين هفته هتل محل اقامتشان را تخليه كنند درحالي كه به دليل ناامني خانههايشان، جايي براي زندگي ندارند.
بنفشه سام گيس در روزنامه اعتماد نوشت: تعدادي از شهروندان هم كه در جنگ 40 روزه، خودروهايشان به دليل ريزش آوار دچار خسارات فراوان شد، به خبرنگار « اعتماد » گفتند در مراجعه به كارگزاري بيمه ايران با جواب منفي براي پرداخت خسارات مواجه شدهاند.
تعدادي از شهرونداني هم كه به دليل تخريب كامل منزل مسكونيشان در جنگ 40 روزه، تمام وسايل زندگي خود را از دست دادهاند، به خبرنگار «اعتماد» گفتند كه بعد از بارها رفت و آمد به ادارات شهرداري مناطق و پيگيري دريافت كمك هزينه 400 ميليون توماني براي خريد وسايل منزل، درنهايت اين جواب را شنيدهاند كه بايد از جيب خودشان هزينه كنند و فاكتور هزينهها را به شهرداري تحويل بدهند تا شايد از 10 ماه بعد، اين كمك هزينه به حسابشان واريز شود .
يكي از شهرونداني كه اخطار تخليه هتل دريافت كرده، ساكن در طبقه هفتم آپارتماني در منطقه 6 تهران بوده است . اين شهروند به خبرنگار « اعتماد » ميگويد كه شامگاه 10 اسفند پارسال به دنبال حمله موشكي به يك هدف در فاصله 20 متري اين ساختمان مسكوني، با موج انفجار، تمام شيشههاي اين خانه شكست و تركش شيشهها، مثل خنجرهاي يك سانتي، ديوارهاي خانه را سوراخ كرد و يخچال و تلويزيون و لپتاپ و تختخواب به اطراف پرتاب و تخريب شد. لايه ضخيمي از غبار سفيد رنگ، تمام فضاي خانه را پر كرد، راه پلهها و آسانسور ساختمان هم با موج انفجار تخريب شد و طبق نتايج بازديد هلالاحمر و آتشنشاني، هم واحدهاي مسكوني اين آپارتمان و هم آنچه از راهپلههاي اين ساختمان 7 طبقه باقي مانده، ناامن و غيرقابل استفاده شده است.

اين شهروند كه از 14 اسفند پارسال در يكي از هتلهاي متعلق به شهرداري تهران ساكن است، به «اعتماد» ميگويد: « اواسط هفته قبل (روزهاي اول ارديبهشت) خانمي از سازمان مديريت بحران شهرداري تهران با من تماس گرفت و پرسيد آيا بازسازي خانهام را شروع كردهام و من هم در جواب گفتم كه شروع نكردهام چون پولي براي بازسازي ندارم.
اين خانم به من گفت در پروندهام مينويسد كه بازسازي خانه را شروع نكردهام و به دنبال اين جمله، گفت كه بايد تا آخر اين هفته، هتل را تخليه كنم. در جواب گفتم من جايي براي اقامت ندارم و طبق اعلام آتشنشاني و هلالاحمر، خانهام فعلا قابل سكونت نيست و حتي اگر خانهام هم تخريب نشده بود، اصلا راهپلهاي در ساختمان نيست كه بتوانم در اين ساختمان رفت و آمد داشته باشم.
به اين خانم گفتم شهرداري بايد براي من مكاني اجاره كند يا وديعهاي براي منزل اجارهاي به من بدهد كه اين خانم هم گفت فعلا شهرداري چنين بودجهاي ندارد و خودم بايد به دنبال اجاره مسكن باشم.»
اين شهروند به خبرنگار «اعتماد» ميگويد كارمندان سازمان مديريت بحران شهرداري تهران، با سه نفر ديگر از آسيبديدگان جنگ كه در همين هتل اقامت داشتهاند تماس گرفتهاند و تاكيد بر تخليه هتل تا پايان هفته جاري داشتهاند.
الزام اين شهروندان به تخليه هتل در حالي بوده كه ايشان، از اهالي منطقه ضرابخانه، رسالت و ونك بودند و به دنبال حمله به ساختمان كنار محل سكونتشان، خانه و وسايل زندگيشان، دچار تخريب گسترده و غير قابل استفاده شده و هيچ كدام هم، تواني براي هزينه بازسازي منزل و خريد وسايل جديد ندارند ولي با اين حال، اين حكم شفاهي را گرفتهاند كه زمان مشخصي براي پرداخت كمك هزينه خريد وسايل منزل وجود ندارد و فعلا وديعه و اجارهاي هم از طرف شهرداري براي مكان استيجاري پرداخت نخواهد شد.
شهروندي كه از ساكنان يكي از مناطق شمالي تهران است و دو خودروي آسيبديده در جنگ 40 روزه دارد، به خبرنگار «اعتماد» ميگويد: «در زمان حمله موشكي به ساختماني نزديك به آپارتمان محل سكونتم، دو خودرو در پاركينگ ساختمان داشتم كه با ريزش آوار، يكي از خودروها زير آوار ماند و آن يكي هم دچار خسارت زيادي شد. به كارگزاري بيمه ايران رفتم تا بابت دريافت خسارت اقدام كنم. كارمند بيمه ايران گفت هنوز حتي خسارات خودروهاي آسيب ديده در جنگ 12 روزه هم پرداخت نشده و بنابراين، براي پرداخت خسارات اين نوبت از جنگ هم هيچ زمان مشخصي معلوم نيست . »
شهروند ديگري از ساكنان منطقه رسالت هم مشكل مشابهي دارد و به خبرنگار « اعتماد » ميگويد وقتي براي دريافت خسارت خودرو به كارگزاري بيمه ايران مراجعه كرده، به او اعلام شده فعلا بايد از جيب خودش هزينه كند و زمان پرداخت خسارت هم نامعلوم است .
تعدادي از شهروندان كه به دليل تخريب منزل مسكونيشان در جنگ 12روزه، مشمول اسكان موقت در هتلها شدند، به خبرنگار « اعتماد » گفتند بعد از اجبار به تخليه هتلها، با مشكلات زيادي براي اقامت مواجه شدهاند .
يكي از اين شهروندان، ساكن در يك ساختمان 5 طبقه در خيابان پاسداران و همسايه يكي از مكانهاي هدف حمله موشكي بود و روزهاي آخر جنگ 12روزه، كل اين ساختمان مسكوني با موج انفجار تخريب و غير قابل سكونت شد . اين شهروند، از پاييز پارسال تاكنون، به همراه همسر و پسرش در يك انباري 30 متري در خيابان مولوي زندگي ميكند و در توضيح مشكلاتي كه بعد از الزام به تخليه هتل با آن مواجه شد.
به خبرنگار« اعتماد» ميگويد: « ما سه ماه در هتل بوديم و بعد از سه ماه، يك روز از طرف شهرداري به اتاقمان آمدند و گفتند تا آخر امشب مهلت داريد كه هتل را تخليه كنيد . گفتيم ما جايي براي اقامت نداريم و در جواب گفتند كه پس بايد براي هر شب اقامت در هتل هزينه بدهيد . چون پولي براي پرداخت هزينه هتل نداشتيم، به ناچار به خانه يكي از اقوام رفتيم . در زيرزمين محل كار همسرم، يك انباري 30 متري بود كه وسايل بلااستفاده را آنجا گذاشته بودند . با درخواست همسرم، انباري تخليه شد، انباري را تميز و نقاشي كرديم و بعد از يك هفته، با همسر و پسرم به اين انباري رفتيم و هنوز هم در همين انباري در خيابان مولوي ساكن هستيم چون توان پرداخت اجاره و وديعه مسكن نداشتيم . »
اين شهروند به خبرنگار « اعتماد » ميگويد پارسال، كمك هزينه 250 ميليون توماني براي خريد وسيله منزل را دريافت كرده ولي در مراجعه به فروشگاهي وابسته به شهرداري تهران و با مشاهده قيمت اجناس اين فروشگاه، متوجه شده كه با اين كمك هزينه، خريد همزمان وسايل ضروري مثل اجاق گاز و يخچال و تلويزيون و فرش، غير ممكن است و بنابراين، يك يخچال كهنه ولي سالم از يكي از اقوام گرفتهاند و چند دست رختخواب هم از قوم و خويش ديگري گرفتهاند و با اين كمك هزينه، چند تكه ظرف و چند دست لباس خريدهاند چون شدت تخريب خانهشان در حمله هوايي در حدي بوده كه حتي يك تكه لباس هم نتوانستند از دل آوار بيرون بياورند و حالا تمام وسايل زندگيشان، همينهاست كه تعدادي با كمك هزينه 250 ميليون توماني خريده شده و مابقي، اجناس كهنهاي است كه از خانه اقوامشان آوردهاند.
اين شهروند به دليل آسيب جسمي و رواني شديد، مشكلات زيادي در دستها و پاها پيدا كرده و در اين 11 ماه، جلسات مكرر فيزيوتراپي داشته و همزمان براي معلوم شدن وضعيت بازسازي خانهاش هم در رفت و آمد به واحدهاي مختلف شهرداري بوده ولي هر بار جوابهاي عجيب و غريبي شنيده كه به وخامت وضعيت روحي و جسمياش منجر شده است.
« به ما گفتند كه تنها كمك شهرداري به شما، تخفيف تراكم است . به ما گفتند كه خودمان بايد يك پيمانكار پيدا كنيم و شهرداري براي صدور مجوز ساخت آپارتمان 5 طبقه، يك طبقه را به ما تخفيف ميدهد . ما در جواب به شهرداري گفتيم اگر ميتوانستيم با پيمانكار شريك شويم به سراغ شهرداري نميآمديم ولي هيچ پولي براي شركت در ساخت نداريم و شهرداري به ما گفت اين مشكل شماست و كمك بيشتر هم ممكن نيست . »
شهروند ديگري، ساكن در يك ساختمان 5 طبقه در منطقه سيدخندان بود كه در جنگ 12روزه، ساختمان كنار آپارتمانش هدف حمله موشكي قرار گرفت و اين آپارتمان هم بهطور كامل ويران شد و در گروه خانههاي نياز به بازسازي قرار گرفت.
اين شهروند هم وضع مشابهي دارد و به خبرنگار «اعتماد» ميگويد: « پارسال، بعد از تخريب كامل خانهمان، به يكي از هتلها منتقل شديم . بعد از سه ماه، يكي از كاركنان شهرداري به اتاقمان آمد و گفت تا آخر امشب براي تخليه هتل فرصت داريد وگرنه بايد براي هر شب اقامت، 10 ميليون تومان بدهيد . به اجبار هتل را تخليه كرديم و به منزل مادرم رفتيم. چند روز بعد از شهرداري تماس گرفتند و گفتند كه 200 ميليون تومان به عنوان وديعه اما به صورت امانت و بابت اجاره هم، ماهانه 10 ميليون تومان كمك هزينه ميدهند . ما هم با همين رقمها به دنبال خانه اجارهاي در جنوب تهران گشتيم و تا امروز هم رقم كمك هزينه اجاره تغييري نكرده است.».
پارسال و در ايام جنگ 12 روزه، شهرداري تهران با ارايه لايحهاي به هيات دولت و شوراي شهر، به صورت داوطلبانه متعهد به تامين خسارت جنگ براي شهروندان پايتخت شد . اسكان موقت براي آسيبديدگان جنگ، يكي از اين تعهدات بود و ساكنان خانههاي تخريب شده و آسيب ديده در جوار هدف حملات موشكي و بمباران امريكا و اسراييل، بعد ازهماهنگيهاي ستاد مديريت بحران شهرداري تهران، به هتلها منتقل ميشدند .
همچنين اعلام شد كه براي آسيب ديدگان جنگ، كمك هزينهاي با مبلغ 250 ميليون تومان براي تامين وسايل منزل و وديعهاي با مبلغ 1.5 ميليارد تومان و تا سقف 30 ميليون تومان براي اجاره ماهانه در نظر گرفته شده است .
جبران خسارت خودروهاي آسيب ديده در جنگ هم برعهده بيمه ايران بود . طبق اعلام سازمان مديريت بحران شهرداري تهران، پارسال در جنگ 12روزه، 1947 دستگاه خودرو و 8500 واحد مسكوني دچار خسارات جزيي تا شديد و در حد تخريب كامل شد . 9 اسفند پارسال و با آغاز دور دوم جنگ، تعهدات شهرداري تهران در قبال شهروندان آسيب ديده به قوت خود باقي بود و آسيب ديدگان ساكن در واحدهاي مسكوني در جوار هدف حملات موشكي و بمباران، به هتلها منتقل شدند و اعلام شد كه رقم كمك هزينه براي خريد وسايل منزل به 400 ميليون تومان، وديعه به 2 ميليارد تومان و كمك هزينه اجاره به 40 ميليون تومان افزايش يافته است .
طبق اعلام سازمان مديريت بحران شهرداري تهران، در جنگ 40 روزه، 4239 دستگاه خودرو و 47300 واحد مسكوني در پايتخت دچار خسارت جزيي تا شديد و در حد تخريب كامل شد . حالا حدود 11ماه از جنگ 12 روزه و دوماه از جنگ 40روزه ميگذرد و شهروندان تهراني از نحوه ايفاي تعهدات شهرداري تهران و بيمه ايران ميگويند و از اينكه بسياري از تعهدات، فقط به گوش مردم رسيد ولي در عمل، اجرا نشد .
شوراي شهر تهران، نهاد ناظر بر عملكرد شهرداري پايتخت است ولي با آنچه كه تعدادي از شهروندان آسيب ديده در پايتخت به خبرنگار « اعتماد » ميگويند، چنين برميآيد كه شورا هم در قبال فرار شهرداري تهران از تعهدات خود در قبال برخي شهروندان آسيب ديده از جنگ 12 روزه و جنگ 40 روزه، سكوت كرده يا نظارتي كمرنگ بر عملكرد شهرداري پايتخت داشته است .
طي هفتهاي كه گذشت، تلاش خبرنگار « اعتماد » براي گفتوگو با رييس سازمان مديريت بحران و سخنگوي شهرداري تهران به نتيجه نرسيد ولي عليرضا نادعلي كه سخنگوي شوراي شهر تهران است به خبرنگار « اعتماد » پاسخ داد.
گفت و گوي «اعتماد» با سخنگوي شوراي شهر تهران
- با چند نفر از شهروندان آسيبديده در جنگ 40 روزه كه به دليل تخريب خانههايشان در هتلها اسكان داده شدهاند، صحبت كردم و اين شهروندان ميگفتند به ايشان اعلام شده كه خانههايشان ناامن و غيرقابل سكونت است. سازمان مديريت بحران شهرداري، هفته قبل به اين شهروندان گفته كه بايد بازسازي خانه را هر چه زودتر با هزينه خودتان شروع كنيد و براي ما فاكتور بياوريد تا اين هزينه را پرداخت كنيم. اين شهروندان به سازمان گفتهاند كه ما پول براي بازسازي نداريم و سازمان مديريت بحران در جواب گفته بايد تا آخر اين هفته، هتل را تخليه كنيد. ميدانم كه شوراي شهر مصوب كرد كه مسووليت بازسازي خانه جنگزدگان پايتخت با شهرداري تهران است. در مورد وظايف شهرداري و اين مصوبه توضيح دهيد.
در جنگ 12 روزه، چند لايحه از شهرداري دريافت و تصويب كرديم و برمبناي همين لوايح، سعي شد كه با اقدامات داوطلبانه شهرداري تهران، آن تعداد از شهروندان پايتخت كه محل سكونتشان به دليل اصابت موشك يا ساير پرتابهها دچار خسارت شده، نيازي به مراجعه به ساير نهادها نداشته باشند و تمام امور مرتبط با محل سكونتشان، توسط شهرداريها انجام شود.
در جنگ تحميلي سوم، همين لوايح در حال بهروز رساني است اما آسيب منازل مسكوني و واحدهاي تجاري و مغازهها، در 4 گروه اصلي قرار گرفت؛ نوع اول، تخريب كامل واحد مسكوني يا تجاري بود كه در گروه تخريب و نوسازي قرار ميگيرد، چون خانه و محل كسب و كار شهروند به طور كامل از دست رفته است.
نوع دوم، واحدهاي مسكوني نيازمند تعمير بود و البته همين تعميرات هم در سه گروه تفكيك ميشود. گروه اول، بايد مقاومسازي شوند وگرنه قابل سكونت نيستند و البته، مقاومسازي، اقداماتي بيشتر از تعميرات جزيي است. گروه دوم، به تعميرات بيشتري نياز دارند ولي مقاومسازي نميخواهند چون به عنوان مثال، بر اثر موج انفجار، يك ديوار يا بالكن منزل تخريب شده است.
گروه سوم، نيازمند تعميرات جزيي هستند و تخريبشان در حد شكستن شيشهها و درهاي ورودي و كمدهاست. براي گروه سوم، تعميرات جزيي از همان لحظه بعد از اصابت پرتابهها شروع شد چون بدون اين تعميرات، منزل مسكوني قابل سكونت نبود و اگر اين تعميرات با سرعت انجام نميشد، اين شهروندان هم بايد به هتلها و اقامتگاهها منتقل ميشدند و تعداد موارد اسكان موقت به شدت افزايش مييافت.
طبق بازديدهايي كه از اين خانهها داشتم، براي اين گروه، تعميرات جزيي، يا توسط شهرداري و پيمانكاران شهرداري و گروههاي جهادي كه از شهرهاي مختلف به تهران آمده بودند، انجام شد يا اينكه در بعضي مناطق، رقمي براي انجام اين تعميرات به صاحبان خانهها پرداخت شد.
براي واحدهاي مسكوني نيازمند مقاومسازي، طبق تاكيد شهردار تهران، بايد دقت بيشتري صورت ميگرفت چون اقدامات غيراصولي، ايمني سازه را در حوادث آتي در معرض خطر قرار ميداد و بنابراين، لازم بود كه مقاومسازي، دقيق و تدريجي باشد.
در مجموع در تمام مناطق شهر تهران سعي شد اقدامات به گونهاي باشد كه مشكل مردم حل شود ولي شايد در اين ميان، مواردي هم بوده كه كمي پيچ خورده و مثلا، مدت انتظار شهروند براي دريافت خدمات شهرداري، طولاني شده و اين شهروند -به خصوص كسي كه تا مدتها پس از اصابت، در تهران حضور نداشته- خودش براي بازسازي منزلش اقدام كرده تا هر چه زودتر به خانهاش برگردد.
در اين ايام، هم در بازديدهايمان و هم از طريق گزارشهاي مردمي، با مواردي از مشكلات شهروندان و برخي ناهماهنگيها مواجه شديم كه درباره اين موارد، هم به شهرداران مناطق تذكر داديم و هم به اين شهروندان توصيه كرديم كه به شهرداري مراجعه كنند تا پروندهشان بررسي شده و نقص پرونده مشخص شود،
ولي در مجموع، تا اين حد كه اطلاع دارم و طبق نتايج جلساتي كه در شوراي شهر تهران با مسوولان شهرداري داريم، دستور شهردار تهران اين است كه هر چه ممكن است، براي تسهيل حال مردم و حل مشكلشان بايد انجام شود كه يك مصداق هم در مورد رقم وديعه و اجاره پرداختي به آن تعداد از شهرونداني است كه از مرحله اسكان موقت خارج شدهاند.
درحالي كه مقرر بوده براي منزل استيجاري اين گروه از شهروندان، دو ميليارد تومان وديعه و 40 ميليون تومان اجاره ماهانه تا زمان ساخته شدن منزل مسكونيشان درنظر گرفته شود، علاوه بر اينكه ممكن است در بعضي مناطق، اجارهها ارزانتر يا گرانتر باشد، شهردار تهران اعلام كرد كه براي موارد خاص، كميسيوني در شهرداري مركز تشكيل ميشود تا عدد، متناسب با وضعيت هر منطقه تعيين شده و شهروندان دچار مشكل نشوند.
-در جنگ 12 روزه هم قرار بود كه شهرداري تهران مبلغي به عنوان وديعه يا اجاره براي شهروندان آسيبديده درنظر بگيرد ولي يكي از شهروندان به من گفت شهرداري، 10 ميليون تومان از رقم اجاره مسكن را برايش پرداخت ميكند و شهروند ديگري هم كه خانهاش، پلاك مجاور يكي از نقاط مورد حملات بوده و به طور كامل تخريب شده، به من گفت كه شهرداري هيچ پولي بابت وديعه و اجاره نداده و اين شهروند، در يك انباري در محل كار همسرش زندگي ميكند. بعضي شهرونداني هم كه در جنگ 40 روزه آسيب ديدند و در هتلها ساكن هستند، به من گفتند كه طبق اعلام سازمان مديريت بحران شهرداري تهران، قرار نيست رقمي بابت وديعه و اجاره دريافت كنند و بايد تا پايان اين هفته، هتل را تخليه كنند. دليل تفاوت سطح خدمات چيست؟
نبايد اينطور باشد. ما اين آمادگي را داريم كه مشكل اين شهروندان، را پيگيري كنيم. در جنگ سوم، براي تمام موارد، چه آنهايي كه در گروه مقاومسازي و بازسازي بودند و چه بعضي موارد خاص كه در گروه تعميرات جزيي شامل شكستن در و پنجره بودند، اسكان موقت انجام شد چون خيلي از حملهها در ايام سرد سال بود.
طبق آماري كه داشتم، 2100 خانواده به هتلها منتقل شدند ولي به دنبال برخي تعميرات، 300 خانواده به محل سكونتشان برگشتند. البته شرايط خانههاي نيازمند تعمير يا مقاومسازي يا نوسازي متفاوت است ولي هر گزارشي كه از رسانهها به ما برسد حتما توسط اعضاي شوراي شهر تهران پيگيري ميشود چون تدبير ما و قولي كه به شهروندان داده شده، همين بوده كه شهرداري تهران، تمام هزينه مربوط به اصابتها و آسيبهاي ساختماني را تقبل كند.
البته بايد به گستردگي تخريبها در جنگ 40 روزه هم توجه كنيم. چند روز قبل، آمار ما از خانههاي آسيبديده حدود 40 هزار و 300 واحد بود ولي حالا اين عدد هم افزايش يافته چون تعدادي از شهروندان، به تازگي به خانههايشان برگشتند و به تازگي با تخريبها مواجه شدهاند اگرچه كه ممكن است آسيبها جزيي باشد ولي اگر اين آسيبهاي جزيي هم مرمت نشود، حتما سكونت در منزل آسيبديده برايشان سخت است.
بررسي وضعيت هر واحد مسكوني آسيبديده و مشكلات هر خانواده هم شرايط خاص خودش را دارد و كمي پيچيده است ولي شهرداري تهران و شوراي شهر براي همين مواردي كه البته زياد هم نيست، ظرف مدت كوتاهي تصميمگيري خواهند كرد چون در حال بازديد مناطق هستيم و آنچه ميبينيم، انجام اقدامات است ولي موارد اينچنيني را هم حل خواهيم كرد.
- شهردار تهران چندبار اعلام كرد كه هزينه ساخت واحدهاي مسكوني تخريب شده با شهرداري تهران است ولي بعضي شهروندان به من گفتند كه شهرداري يكي از مناطق گفته كه خودشان بروند و پيمانكار براي ساخت پيدا كنند و در منطقه ديگري به شهروند گفتهاند كه شهرداري بابت تراكم تخفيف قائل خواهد شد. تفاوت تصميمگيريها براي ساخت واحدهاي تخريبي چه دليلي دارد؟
اين تفاوتها مربوط به وضعيت هر منطقه است. مناطق داراي بافت فرسوده، قواعد خاص خودش را دارد و ساخت و ساز در بعضي مناطق جنوب تهران هم نياز به مشوق خاص دارد. حتي قواعد تراكم در مناطق شمالي تهران با مناطق پايينتر از خط خيابان انقلاب متفاوت است.
در لايحه اول كه در جنگ 12 روزه توسط شهرداري تهران به شوراي شهر تقديم شد، مصوب كرديم كه براي اين موارد، متناسب با تصميمات شهرسازي اقدام شود. ابتداي هفته جاري هم جلسه جديدي براي بررسي نيازهاي اصلي شهرداري در فضاي جنگ داشتيم و مصوب شد كه لايحه اول كه مربوط به زمان جنگ ۱۲ روزه بود، مبنا قرار بگيرد و تكميل و مشكلات قانوني حل شود.
معاونت شهرسازي شهرداري تهران و شوراي شهر در تلاش براي رفع اين مشكلات هستند ولي بخشي از اين تفاوتها هم مبتني بر قانون است. تلاش ما بر تسريع اجراي مصوبات است تا وضع سكونت شهروندان به ثبات برسد كه البته هنوز هم وارد مرحله ساخت و ساز نشدهايم.
-طبق مصوبه شوراي شهر، مردمي كه خانههاي ناامن و غيرقابل سكونت دارند تا چند وقت ميتوانند در هتلها ساكن باشند؟
تا آنجا كه ميدانم، ما سقف زمان تعيين نكرديم بلكه گفتيم پايان مدت سكونت موقت، منوط به آماده شدن فضايي براي اجاره و تقديم وديعه باشد. در حال حاضر حدود ۵۰ هتل براي اسكان موقت شهروندان اختصاص يافته كه غير از دو هتل متعلق به شهرداري تهران، بقيه هتلها توسط شهرداري از نهادهاي مختلف و بخش خصوصي اجاره شده است.
از آنجا كه با شناختي كه از دشمن داريم احتمال ميدهيم حملات دشمن به شهر تهران باز هم ادامه داشته باشد، پيشبينيهايي براي آينده داريم ولي بايد تلاش بر تسريع جابهجايي شهروندان باشد، چون علاوه بر اينكه سكونت در هتل، سخت است، جابهجاييها كمك ميكند كه باقي شهروندان هم بتوانند از اسكان موقت استفاده كنند.
-هماكنون پشت نوبتي براي اسكان موقت داريم و تعدادي از شهروندان در منزل دوستان و اقوام ماندهاند چون هنوز جايي برايشان درنظر گرفته نشده است.
اين هم نكتهاي است و البته تمام تلاش اين بوده كه در شهر تهران، صحنههايي مشابه ساير كشورها از جنس اسكان در چادرها نداشته باشيم. نبايد از ياد ببريم كه هتلها و اقامتگاههاي تهران هم ظرفيت محدودي براي اسكان موقت دارند ولي فكر ميكنم كه با درنظر گرفتن تمام پيوستهاي اجتماعي و فرهنگي و امنيتي، ميتوانيم از ظرفيتهاي مردمي هم استفاده كنيم چنانكه در تمام بازديدهايمان از نقاط محل اصابت پرتابهها، مردم اعلام آمادگي كردند كه خانه يا واحدي از ملكشان را دراختيار شهروندان آسيبديده قرار بدهند. ظرفيتهاي مردمي، نسبتا نامحدود است و محدوديتهاي هتلها را ندارد و ما اين مورد را هم پيشنهاد داديم ولي ترجيح شهرداري تهران بر اين بوده كه شهروندان در هتلها مستقر باشند و با جابهجايي هر خانواده، ظرفيت براي پذيرش جديد فراهم شود.
پس اگر سازمان مديريت بحران شهرداري تهران بدون تامين وديعه و اجاره به بعضي خانوادهها گفته كه تا پايان اين هفته بايد اتاق هتل را تخليه كنند، اين اعلام، برخلاف مصوبه شوراست؟
نبايد اينطور باشد و اين اعلام، خلاف مصوبه شوراست ولي مصوبه شورا هم لايحه خود شهرداري است و شهرداري تهران، در ايام جنگ 12 روزه در هيات دولت اعلام كرد كه اسكان موقت شهروندان آسيبديده را به صورت داوطلبانه برعهده ميگيرد. اگر مواردي از اجبار به تخليه اسكان موقت هست، به ما معرفي كنيد و حتما در شوراي شهر پيگيري ميشود.
تعدادي از شهروندان كه خودروهايشان در جنگ 12 روزه آسيب ديد، هنوز خسارت خود را از بيمه ايران نگرفتهاند و تعدادي از شهروندان هم هنوز هديه 250 ميليون توماني خريد وسايل منزل مربوط به جنگ 12 روزه را دريافت نكردهاند. در جنگ 40 روزه هم تعدادي از شهروندان ميگفتند كه وقتي به كارگزاريهاي بيمه ايران مراجعه كردهاند تا پرونده خسارت خودرو تشكيل دهند، كارگزاريها گفتهاند كه هنوز خسارت جنگ 12 روزه را پرداخت نكردهاند و بعضي شهرداريها هم در جواب شهروندان براي هديه 400 ميليون توماني بابت خريد وسايل منزل گفتهاند خودتان خريد كنيد و فاكتور هزينه را براي ما بياوريد تا حداقل طي 10 ماه آينده پرداخت كنيم. آيا مصوبه شوراي شهر، براي دولت هم الزام ايجاد ميكند؟
خير. مصوبه شوراي شهر براي دولت الزام ايجاد نميكند ولي طبق تفاهمي كه در جنگ 12 روزه در هيات دولت صورت گرفت، شهرداري تهران، ساخت و ساز واحدهاي مسكوني آسيبديده، احصاي خسارت خودروهاي آسيبديده و معرفي به كارگزاري بيمه را تقبل كرد و جبران خسارت خودروها با بيمه تعيين شد. پرداخت هديه 250 ميليون توماني جنگ
12 روزه و هديه 400 ميليون توماني جنگ 40 روزه براي خريد وسايل خانه هم كار داوطلبانه شهرداري تهران بود كه شايد كمي كمك همشهريان آسيبديده تهراني در اين وضعيت باشد. واقعا نميتوانيم ادعا كنيم كه توان جبران تمام لطماتي كه دشمن به مردم زده را داريم و اين امر، حتما نشدني است. وسايل زندگي بسياري از شهروندان، به طور كامل از بين رفت و اين هديه هم براي آن است كه شهروندان، بعد از جابهجايي از اسكان موقت، بتوانند وسايل اوليهاي تهيه كنند.
به هر حال بودجه شهرداري كه بايد همزمان براي اداره شهر و پروژههاي عمراني هزينه شود، نامحدود نيست. در همين هفته، يك ايستگاه مترو افتتاح شده و ايستگاه مترو، تزيينات شهر نيست بلكه وظايفي است كه اگر انجام نشود، گرهي به گرههاي بعد اضافه ميكند. براي اين هزينهها، بايد درآمدهاي شهر وصول شود و اگر شهرداري در برخي جاها به شهروندان گفته كه فعلا هزينهها را از جيبشان بدهند تا بعدا با شهرداري تسويه كنند، احتمالا به همين منظور است كه فرصتي براي جايگزيني و تامين نقدينگي داشته باشد ولي حتما اين هزينهها به شهروندان بازميگردد و حتما هدايا به شهروندان پرداخت خواهد شد. البته هديه 400 ميليوني بابت تهيه لوازم منزل هم فقط براي همان گروهي است كه خانهشان تخريب شده و وسايل زندگيشان به طور كامل از بين رفته است.