عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - در فضای تسلیحات نظامی که قیمت ها معمولا با اعداد شش رقمی شروع می شوند، خبر استفاده ارتش ژاپن از یک پهپاد 2500 دلاری شبیه به یک شوخی به نظر می رسد. اما شینجیرو کویزومی، وزیر دفاع ژاپن، به تازگی تایید کرد که این کشور رسما استفاده از پهپادهای مقوایی استارتاپ ایرکاموی (AirKamuy) را آغاز کرده است. این پهپادهای کوچک که از «کارتن های چین خورده» ساخته شده اند، قرار است ستون فقرات جنگ های فرسایشی آینده باشند.
برخلاف پهپادهای نظامی سنتی که به مواد کامپوزیتی گران قیمت و کارخانه های فوق پیشرفته نیاز دارند، ایرکاموی 150 (AirKamuy 150) با رویکردی رادیکال طراحی شده است.
تولید انبوه در سطح صنعتی: طبق گفته مدیرعامل این شرکت، این پهپادها را می توان در هر کارخانه معمولی کارتن سازی تولید کرد. این یعنی در زمان جنگ، زنجیره تامین آن هرگز متوقف نخواهد شد.
لجستیک خیره کننده: این پهپادها به صورت تخت بسته بندی می شوند؛ به طوری که در یک کانتینر استاندارد حمل و نقل، می توان حدود 500 فروند از آن ها را جای داد.
مونتاژ سریع: هر واحد تنها در 5 تا 10 دقیقه توسط نیروی انسانی ساده آماده پرواز می شود.

برای درک ارزان بودن این فناوری کافی است نگاهی به ارقام بیندازیم. پهپادهای مشهور «شاهد» که به عنوان نماد پهپادهای ارزان قیمت در جنگ اوکراین شناخته می شوند، بین 20 تا 50 هزار دلار قیمت دارند. در مقابل، ایرکاموی 150 تنها با 2500 دلار ساخته می شود؛ یعنی با بودجه یک پهپاد انتحاری معمولی، ژاپن می تواند یک اسکادران کامل از این پرنده های مقوایی را به پرواز درآورد.
شاید تصور شود بدنه مقوایی باعث ضعف عملکرد می شود، اما اعداد چیز دیگری می گویند:
مداومت پروازی: 80 دقیقه پرواز مداوم.
سرعت: 120 کیلومتر بر ساعت
برد عملیاتی: حدود 80 کیلومتر (50 مایل).
ظرفیت حمل بار: توانایی حمل محموله هایی تا 1.5 کیلوگرم (شامل تجهیزات شناسایی، جنگ الکترونیک یا مهمات کوچک).
رادارگریزی ذاتی: مقوا به طور طبیعی بازتاب راداری بسیار کمی دارد. اگرچه این پرنده کاملا نامرئی نیست، اما شناسایی و رهگیری آن در تعداد بالا برای رادارهای دشمن یک کابوس خواهد بود.

نااوکی موریتا، مهندس ارشد این پروژه، معتقد است کاربرد اصلی این پهپادها فراتر از یک هدف تمرینی ساده است. راهبرد ژاپن استفاده از این پرنده ها در قالب «هجوم های دسته جمعی» است. این پهپادهای ارزان قیمت می توانند:
یک، به عنوان یک سیستم ضد پهپاد در تعداد زیاد عمل کند.
دو، سیستم های پدافندی دشمن را درگیر کنند تا موشک های گران قیمت برای سرنگونی آن ها هدر برود.
سه، رادارهای دشمن را وادار به فعال شدن کنند تا موقعیت آن ها لو برود.
چهار، مسیر را برای نفوذ پهپادهای گران قیمت تر و تسلیحات راهبردی باز کنند.
پروژه ایرکاموی نشان دهنده یک چرخش بزرگ در دکترین نظامی است: عبور از «تجهیزات باارزش و غیرقابل جایگزین» به سمت «تجهیزات ارزان و مصرفی». ژاپن با ترکیب نبوغ استارتاپی و ظرفیت های صنعتی خود، نشان داد که در جنگ های آینده، شاید برنده کسی نباشد که پیچیده ترین فناوری را دارد، بلکه کسی است که می تواند سریع تر و ارزان تر از دشمن، ابزارهای جنگی اش را جایگزین کند.
گردآوری و ترجمه: محمد مهدی حیدرپور


