فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۱۴۷۴
تاریخ انتشار: ۱۳:۳۱ - ۱۸-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۱۴۷۴
انتشار: ۱۳:۳۱ - ۱۸-۰۲-۱۴۰۵

لیلاز: ایران بدون صادرات یک بشکه نفت، به رشد اقتصادی مثبت می‌رسد

لیلاز: ایران بدون صادرات یک بشکه نفت، به رشد اقتصادی مثبت می‌رسد
یک تحلیلگر اقتصادی معتقد است که بدون اقتصاد نیرومند، شما نمی‌توانید نیروهای مسلح نیرومند داشته باشید. وجه سوم هم «رضایت مردم» و «مشروعیت نظام» است. نمی‌توانم دقیق بگویم این محاصره تا چه زمانی ادامه دارد ولی خیلی مؤثر نخواهد بود. جمهوری اسلامی بدون صادرات یک بشکه نفت خام به راحتی می‌تواند، کشور را اداره کند.

سعید لیلاز، تحلیلگر مسائل سیاسی و اقتصادی با تاکید بر پیروزی ایران در جنگ اخیر، ریشه این موفقیت را در مقاومت مردمی، تاب‌آوری اقتصادی و قدرت نظامی دانست و معتقد است تقابل با آمریکا ماهیتی ژئوپلیتیک و موجودیتی دارد که تنها با «مقاومت فعال» همراه با دیپلماسی، انسجام داخلی و تقویت اقتصاد می‌توان از آن عبور کرد.

به گزارش ایرنا، اهم اظهارات لیلاز را در ادامه بخوانید:

*با اطمینان به شما می‌گویم که ما تا الان پیروز شدیم. صرف نظر از هر اتفاقی که در آینده بیفتد، همین که ما ۴۰ روز مقاومت کردیم و دشمن حدود سه هفته است که بعد از این مقاومت در حال مذاکره است، نشان‌دهنده پیروزی جمهوری اسلامی است.

*مقدار مهماتی که آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها در این جنگ خرج کردند، تمام شده و از ذخایر استراتژیک خود برای کشورهای دیگر برداشتند. مثلا ناو هواپیمابر جرالد فورد که در مدیترانیه شرقی دچار آتش‌سوزی شد، برای تعمیر به یونان رفت. ناتو و جهان عرب مستقیم و غیر مستقیم در این جنگ حضور داشتند و سلاح و مهمات برای آمریکایی‌ها فرستادند. اینکه می‌گوییم «جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران» مزاح است، زیرا فکر می‌کنم وزن ۷۰ درصد کل ظرفیت نظامی جهان روی جمهوری اسلامی افتاد اما ما توانستیم مقاومت کنیم، بلکه پیروز شدیم.

*من سه انقلاب را در طی تاریخ بیشتر قبول ندارم که عبارتند از انقلاب کبیر فرانسه، انقلاب اکتبر روسیه و انقلاب اسلامی ایران. در میان این سه، انقلاب ایران از نظر عظمت جهانی سومی بود اما از نظر ضریب نفوذ، ضریبِ جمعیت و درصدی از جمعیت که در آن شرکت داشتند، ابزرگ‌ترین انقلاب تاریخ بود یعنی ۹۰ تا ۹۵ درصد جمعیت کشور در آن حضور داشتند.

*این انقلاب هنوز زنده است و مأموریتش ناتمام است. امروز تاب‌آوری ایران به میزان خیلی زیادی بالا رفته است. ما هنوز تجربه‌ قبل از انقلاب را داریم، تجربه‌ حکومت وابسته‌ای که در ایران حاکم بود؛ وقتی بدون اجازه‌ شخص اول کشور، هواپیماهای ایران و مستشاران آمریکایی را به ویتنام می‌بردند و در بمباران آنجا شرکت می‌کردند و به یاد داریم که چه خفت بزرگی به ایران تحمیل می‌شد.

*در آن زمان مقامات کشور، بدون اجازه‌ سفرای بریتانیا و آمریکا تقریباً آب نمی‌خوردند. مردم امروز می‌دانند تقابل فعلی، مسئله جمهوری اسلامی با غرب یا آمریکا نیست؛ این مساله ایران با آمریکا و غرب است. به تجربه عراق، افغانستان، لیبی، سوریه، مصر نگاه کنید، تمام خاورمیانه نمونه‌ زنده‌ای است که جلوی چشم ما قرار دارد.

*۲۵ سال است که آمریکایی‌ها عراق را اشغال نظامی کرده و اداره می‌کنند؛ درآمد سرانه‌ آنها هم ۷ برابر ایرانی‌ها است اما وضعیت زندگی‌ آنها را ملاحظه کنید که در چه شرایطی است! چون تمام این ارز و درآمد نفتی را آمریکایی‌ها غارت می‌کند، در لیبی هم همینطور است و در سوریه هم الان تمام کشمکش‌ها بر سر چاه‌های نفت است و در ایران هم مساله، تسلط آمریکا بر اقتصاد ایران است.

*آخرین پیشنهاد آمریکایی‌ها به جمهوری اسلامی این بود که کنترل نفت‌ ایران را به ما بدهید و مثل آقاها در کشورتان زندگی کنید، درست مانند بقیه کشورهای عربی! خب ما نمی‌توانیم این را بپذیریم زیرا ایران کشوری است که اگر مقابل آمریکا کوتاه بیاید، موجودیتش به خطر می‌افتد.

*باور ندارم اگر آمریکایی‌ها یا اسرائیلی‌ها به ایران بیایند، واقعا به کسی رحم کنند حتی رضا پهلوی هم دچار توهم احمقانه‌ است.

*غربی‌ها، به سرکردگی آمریکا، چیزی را از ایران می‌خواهند که ایران نمی‌تواند به آن‌ها بدهد؛ نه اینکه نخواهد بدهد یا نتواند بدهد، ما گرفتاری ایدئولوژیک نداریم زیرا من برای ایدئولوژی اعتبار چندانی قائل نیستم. بیشتر مردم را هم نمی‌توانیم قانع کنیم که چیزی که غرب از ایران می‌خواهد، مسئله موجودیتی است. غرب می‌گوید یا یک ایران «برده» خواهم داشت و هر ایران دیگری «دشمن» من است.

* نزدیک‌ترین متحد آمریکا در دنیا بریتانیا است اما با آنها نیز رفتار تحقیرآمیز دارند.

*بحث بر سر اورانیوم ۶۰ درصد نیست چرا وقتی سه و نیم درصد بود که هیچ ارزشی ندارد، برجام را اجرا نکردند؟ آمریکا می‌توانست مذاکره کند و بگوید ۱۰ سال کم است اما کوچک‌ترین تماسی بین دولت اول آقای ترامپ با دولت آقای روحانی برقرار نشد. البته گروهی نیز در داخل از برجام ۲ و ۳ و ۴ سخن می‌گفتند که هیچ معنایی جز وادادگی برابر آمریکا ندارد. بسیاری به اشتباه می‌گویند که ما اگر از نظر اقتصادی به آمریکا امتیاز بدیم، آنها رضایت می‌دهند که بسیار غلط است. آمریکا هرگز در طول تاریخ شریک اول تجاری ایران نبوده است - مگر اینکه ایران اسلحه را هم وارد کند - زیرا بعد مسافت اجازه نمی‌دهند از آمریکا کالا وارد کنیم و برای ما صرف نمی‌کند.

*احساس آمریکایی‌ها این است که اگر با ایران دعوا راه بیندازند، بیشتر در خلیج فارس و جهان عرب می‌توانند پول در بیاورند تا وقتی که بخواهند در روابط با ایران تنش‌زدایی کنند؛ مگر اینکه یک «ایرانِ برده» به آن‌ها بدهیم. آن‌وقت خواهید دید که خسارت و ضرری که آن ایرانِ برده متحمل می‌شود، به‌مراتب بیشتر از ایران مستقل است. همه فکر می‌کنند اگر ما با آمریکا مصالحه کنیم، مطابق با آن چیزی که آن‌ها می‌خواهند، ایران مثل ژاپن می‌شود اما من همیشه می‌گویم ایران مثل عراق و مصر خواهد شد.

*ما باید پنجره دیپلماسی را باز نگه داریم، ولی دستمان روی ماشه باشد؛ خطاب به امت شهیدپرورِ همیشه در صحنه می‌گویم که یک مثلث یا پدیده‌ سه‌ضلعی وجود دارد؛ که در راس آن، «قدرت نظامی» قرار دارد؛ قدرت نظامی‌ که به‌شدت و به‌ طرز قاطعی بازدارنده است.

*البته بدون اقتصاد نیرومند، شما نمی‌توانید نیروهای مسلح نیرومند داشته باشید. وجه سوم هم «رضایت مردم» و «مشروعیت نظام» است. اگر از هر کجای این بنایی که من برای شما ترسیم کردم یک آجر را بردارید، کل بنا فرو می‌ریزد. حالا خود جمهوری اسلامی می‌داند و آینده.

*اگر رضایت ملی داشته باشیم، می‌توانیم به اقتصاد نیرومند دست یابیم و اگر اقتصاد نیرومند داشته باشیم، ارتش نیرومند خواهیم داشت. راه پیشنهادی من «مقاومت فعال» نه منفعل است. مقاومت فعال یعنی اینکه ایران در نهایتِ حفظ روابط عمومی بین‌الملل که به آن «دیپلماسی عمومی» می‌گویند، در صحنه جهانی حضور داشته باشد.

* از نظرِ ژئوپلیتیک، موازنه قدرت در حال انتقال از آمریکا به چین، هند، روسیه، ایران و برزیل است. باید «قدرت قاهره» ایران بر تنگه هرمز حاکم باشد تا دیگر کسی جرات دست‌اندازی به خاک ایران را نکند؛ این هم چیز جدیدی نیست.

*نمی‌توانم دقیق بگویم این محاصره تا چه زمانی ادامه دارد ولی خیلی مؤثر نخواهد بود. جمهوری اسلامی بدون صادرات یک بشکه نفت خام به راحتی می‌تواند، کشور را اداره کند.

*اول اینکه ما اکنون با صادرات نفت کمتر، می‌توانیم همان سطح واردات را داشته باشیم. برخی منابع می‌گویند ایران ممکن است ۱۶۰ تا ۱۷۰ یا حتی ۲۰۰ میلیون بشکه نفت روی آب داشته باشد و ۲۰۰ میلیون بشکه نفت، معادل ۲۰ میلیارد دلار است.

*در وهله اول، مهمترین اولویت دولت و نظام به حرکت درآوردن چرخ‌های اقتصاد است. 

بعضی از دوستان می‌گویند با آمریکا ببندیم، مگر چه می‌شود؟ من می‌گویم این مثل این است که ما بین مرگ و خودکشی، دومی را انتخاب کنیم.

* هشدار می‌دهم که دعواهای ایران و آمریکا را به سطح شعور عقلانی رئیس‌جمهور این کشور فرو نکاهید.

* از نظر موشکی گزارش‌های جهانی می‌گویند هنوز ۶۰ تا ۷۰ درصد قوای موشکی ایران باقی مانده‌اند.

* در سه حوزه جاده، ریل و فرودگاه تقریبا همه آثار جنگ را پاک کردیم

* اگر از ظرفیت‌های اقتصادی کشور استفاده کنیم، رشد اقتصاد ایران تا پایان سال ۱۴۰۵ مثبت خواهد شد

* کشورهای منطقه خلیج فارس چندین برابر ایران هزینه نظامی دارند و هنوز یک توپ در نکردند.

* اگر مسئولین در حوزه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی تنوع آرای مردمی را به رسمیت بشناسند، این ملت مسلمان‌تر از آن هستند که رهبران فکر می‌کنند.

*امیدوارم جامعه ایران و مسئولان آن به هیچ وجه شکل قبل از این جنگ نخواهد شد.

* جامعه ایران حول سه محور، «نظام حاکم»، «وحدت ارضی» و «بی‌اعتمادی به خارجی‌ها» گرد هم آمده‌اند.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان