در حالی که بسیاری از افراد به راحتی بهبود مییابند، خطرات رایجی از جمله عفونت، خونریزی و مشکلات مربوط به بهبود زخم، در این دوره وجود دارد،عوامل خاصی مانند سن بالا، بیماریهای زمینهای یا جراحی پیچیدهتر، میتوانند خطر عوارض را افزایش دهند. این بیماریها در صورت بروز، اغلب میتواند منجر به طولانیتر شدن مدت بستری در بیمارستان یا حتی بستری مجدد پس از ترخیص شوند.
به گزارش همشهری آنلاین، برای کاهش این خطرات، مراقبتهای جراحی مدرن بر رویکردهای ساختاریافته و مبتنی بر شواهد مانند بهبود بهبودی پس از جراحی (ERAS) تمرکز دارند. این به یک مسیر مراقبتی چندوجهی در حین عمل اشاره دارد که برای دستیابی به بهبودی زودهنگام برای بیمارانی که تحت عمل جراحی بزرگ قرار میگیرند، طراحی شده است.
پس از جراحی، استراتژیهای ساده اما مؤثر، مانند تحریک بیماران به حرکت زودهنگام، میتوانند با کمک به بهبودی سریعتر، کاهش عوارض، کاهش خطر بستری مجدد و کوتاه کردن مدت اقامت در بیمارستان، تفاوت بزرگی ایجاد کنند.
اکنون، یک مطالعه جدید که نتایج آن در مجله کالج جراحان آمریکا منتشر شده، نشان میدهد که چیزی به سادگی پیادهروی بیشتر پس از عمل جراحی میتواند نقش مهمی در میزان بهبودی بیماران و سرعت بازگشت آنها به خانه داشته باشد.
در این مطالعه، محققان دادههای برنامه تحقیقاتی All of Us را که شامل ۱۹۶۵ بزرگسال تحت عمل جراحی بستری بود، تجزیه و تحلیل کردند. این تیم تحقیقاتی ارتباط معناداری بین تعداد گامهای روزانه بالاتر و بهبود معنادار در نتایج بهبودی یافتند.
این مزایا در طیف وسیعی از عملها و پروفایلهای سلامت بیمار مشاهده شد. پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنس و خطر جراحی، محققان دریافتند که هر ۱۰۰۰ گام اضافی که روزانه پس از جراحی برداشته میشود، با ۱۸ درصد کاهش احتمال عوارض، ۱۶ درصد کاهش احتمال بستری مجدد در بیمارستان و ۶ درصد کاهش مدت اقامت در بیمارستان همراه است.
این تیم تحقیقاتی همچنین تعداد گامها را با سایر شاخصهای رایج بهبودی، مانند تغییرپذیری ضربان قلب و نمرات سلامتی گزارششده توسط خود افراد، مقایسه کرد.
در این مطالعه، هیچ یک از این معیارها بهبودی بهتر را پیشبینی نکردند و همچنین به مدت زمان بستری بیماران در بیمارستان، وجود عوارض یا بستری مجدد آنها ارتباطی نداشتند. پزشکان مدتهاست که بیماران را به راه رفتن پس از جراحی تشویق میکنند، اما روشهای دقیقی برای ردیابی میزان فعالیت واقعی ندارند. این نتایج نشان میدهد که مچ بندها میتوانند دادههای عینی در مورد حرکت بیمار و روشی قابل اعتماد برای نظارت بر بهبودی در زمان واقعی ارائه دهند.
محبوبیت بی پایان رسول خادم 
درس هشتاد و هفت
