روزنامه جمهوری اسلامی سرمقاله شنبه خود را به "مخالفان با مذاکره" اختصاص داد و با شناسایی مصداق های آنها در پشت ماسک دلسوزان انقلاب، نمایندگان مجلس با استدال های ظاهر فریب و عناصر پشت پرده، بهترین دلیل انحراف این جریان را هم آوایی با جمهوری خوان تندرو و اسرائیل دانست.
به گزارش عصر ایران، در بخشی از سرمقاله امروز جمهوری اسلامی می خوانیم:
متأسفانه امروز عناصر فرصتطلب تلاش خطرناکی را برای مخدوش کردن ارکان اقتدار کشور یعنی نیروهای مسلح، مردم و دیپلماسی، آغاز کردهاند.
1- عدهای با ماسک دلسوزی برای منافع کشور به جان رکن نقدکننده مطالبات افتادهاند آنها به مخاطبان خود القاء میکنند مذاکره حرام است و باید به جنگ ادامه بدهیم. این جریان کاملاً انحرافی و مشکوک است و اگر متوقف نشود، اقتدار به دست آمده از رهگذر هماهنگی میدان، مردم و دیپلماسی را دچار آسیب شدید خواهد کرد.
2- در مجلس شورای اسلامی هم افرادی عزمشان را برای کارشکنی علیه دیپلماسی جزم کردهاند و با استدلالهای ظاهرفریبی که پایه و اساس ندارند تلاش میکنند هیأت مذاکرهکننده را زمینگیر کنند. این افراد در عین حال که خود را وفاداران به نظام و در صف اول دلسوزان انقلاب جا میزنند، از جواب دادن به این سؤال بسیار ساده طفره میروند که اگر مذاکره نباید کرد پس چرا همین نظام که شما خود را در صف اول وفاداران به آن جا میزنید هیأتی را برای مذاکره تعیین کرده و به شکلهای مختلف و با صراحت از آن حمایت میکند؟
3- شرکتکنندگان در تجمعات شبانه در سراسر کشور با خالصترین نیت در این تجمعات حضور مییابند ، اما باید از سوءاستفاده فرصتطلبان و نان به نرخ روز خورندگان که در این تجمعات درصدد ضربه زدن به دیپلماسی هستند جلوگیری کرد.
4- عناصر پشت صحنه مخالفت با مذاکره، کسانی هستند که از هماکنون برای به قدرت رسیدن در دوران بعد از جنگ نقشه و طرح دارند. اینکه رسانه ملی از یکطرف همین فکر را ترویج میکند و از طرف دیگر به بهانه سالگرد شهادت رئیس دولت سیزدهم انبوهی از اعضای آن دولت را به تلویزیون میآورد تا آمارهای اغراقآمیز بدهند و گزارشهای «مهمل» ارائه کنند نیز در همین چارچوب قابل تفسیر است.
آنها میخواهند منافع ملی را قربانی قدرتطلبی خود کنند و در دوران جنگ، جنگ قدرت به راه انداختهاند!
5- اگر هیچ دلیلی برای انحراف مسیری که مخالفان مذاکره در پیش گرفتهاند وجود نداشته باشد، همین واقعیت که جناح افراطی جمهوریخواهان آمریکا نیز با مذاکره مخالفند و رژیم صهیونیستی نیز در برابر آن ایستاده و کارشکنی میکند، کافی است. مخالفان مذاکره آیا هماوائی با امثال نتانیاهو و افراطیهای آمریکا را برای خود یک امتیاز میدانند؟