عصرایران- بدن انسان برای ساخت ویتامین D از اشعه فرابنفش B یا UVB استفاده می کند. به همین دلیل، نور خورشید می تواند نقش مهمی در تامین این ویتامین داشته باشد، اما این فرایند به مقدار مشخصی از تابش نیاز دارد و افزایش مدت تماس با آفتاب، لزوما مزیت بیشتری ایجاد نمی کند.
یکی از عوامل موثر، رنگدانه پوست است. پوست های تیره تر معمولا برای تولید مقدار مشخصی ویتامین D به تماس بیشتری با UVB نیاز دارند. با این حال، میزان دقیق مورد نیاز به عوامل مختلفی مانند فصل، عرض جغرافیایی، زمان روز، مقدار پوست در معرض نور و شرایط آب و هوایی بستگی دارد و نمی توان برای همه افراد یک زمان ثابت تعیین کرد.
از سوی دیگر، برنزه شدن را نباید نشانه یک فرایند مفید برای تامین ویتامین D دانست. برنزه شدن نتیجه واکنش پوست به آسیب ناشی از اشعه UV است و قرار گرفتن بیش از حد در معرض این اشعه خطر پیری زودرس پوست و سرطان های پوستی را افزایش می دهد. سازمان جهانی بهداشت نیز توصیه می کند زمانی که شاخص UV به 3 یا بیشتر می رسد، اقدامات محافظتی در برابر آفتاب انجام شود.
نکته جالب این است که حتی استفاده از ضدآفتاب نیز لزوما به کمبود ویتامین D منجر نمی شود. بررسی های انجام شده در دنیای واقعی نتایج متفاوتی داشته اند و یک مرور نظام مند و متاآنالیز منتشر شده در 2025 نشان داد که استفاده از ضدآفتاب می تواند سطح ویتامین D خون را تا حدی کاهش دهد، اما میزان این اثر در مطالعات مختلف یکسان نبوده است.
بنابراین، برای تامین ویتامین D نباید عمدا به دنبال آفتاب شدید یا برنزه شدن بود. اگر فردی به اندازه کافی در معرض نور خورشید قرار نمی گیرد یا احتمال کمبود ویتامین D در او وجود دارد، تامین این ویتامین از طریق رژیم غذایی یا مکمل در صورت نیاز، راهکار قابل کنترل تری است.
خورشید برای ساخت ویتامین D لازم است، اما آفتاب بیشتر همیشه به معنای ویتامین D بیشتر نیست؛ آنچه اهمیت دارد، تعادل میان تامین این ویتامین و محافظت از پوست در برابر اشعه UV است.