جهادگران سوریه مانع دموکراسی‌اند

عصر ایران - با طولانی شدن جنگ داخلی در سوریه، گروههای تندرو نقش پررنگ ‌تری در آن بازی می کنند. «جبهه ی النصره» از گروههای سلفی مخالف دولت، از این جمله است که با هرگونه نظری مبنی بر برقراری دموکراسی در آینده ی سوریه مخالفت می ورزد و همزمان از گشاده دستی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس بهره های فراوان می برد.

این گروه از طرفداران "جنگ مقدس علیه حکومت" و "اجرای عدالت از طریق احکام اسلامی" بوده و با نفس انتخابات و تشکل های سیاسی مخالف است.
در یک فایل صوتی که بارها توسط سایت های اسلام گرا پخش شده، محمد الجولانی، رهبر این گروه، مراد خود از حکومت مطلوب پس از سرنگونی بشاراسد را به روشنی بیان می کند: ما اعتقادی به احزاب سیاسی و انتخابات نمایندگی مجلس نداریم،  بلکه به اسقرار حکومت اسلامی مبتنی بر شورا معتقدیم.

وی می افزاید: اجرای فرامین شریعت اسلام تنها از طریق جهاد میسر می شود.

«جبهه ی النصره» که چندی پیش با رهبر القاعده بیعت کرد، در کنار «حکومت اسلامی در عراق و سوریه» ـ که یکی از شاخه های القاعده در عراق است ـ از اصلی ترین نیروهای افراطی موسوم به "جهادگران" به شمار می روند که ضد دولت دمشق شوریده اند.
دود این موضع گیری ها اما، بیش از همه در چشم نیروهای معتدل اپوزیسون سوریه می رود.


 در این میان ، شورشیانی که با نام "ارتش آزاد سوریه" در تلاش براندازی حکومت هستند از یک سو با گروه های افراطی همکاری می کنند و  از سوی دیگر ، برای خوش آمد حامیان غربی خود ، از به حاشیه راندن آنها سخن می گویند چرا که کشورهای غربی از  به قدرت رسیدن اسلام گراهای افراطی در منطقه هراس دارند.

 اما این گروه نیز دیرزمانی بر سر توافقات خود با متحدان غربی خود نمی تواند بماند. همان گونه که این روزها به علت کمبود تجهیزات و اهداف مشترک نظامی، در کنار جهادگران به تشکیل جبهه ای مشترک علیه کردهای شمال سوریه دست زده است.
 
"جهادگران در حقیقت سوداگران این انقلاب هستند" ، این جمله را یکی از مخالفان حکومت می گوید؛ در حالی که آنها از طریق ترکیه -اصلی ترین محل تردد تسلیحات و کمک های مالی به داخل سوریه- از پشتیبانی های بی وقفه ی متحدان خود -کشورهای عربی حوزه ی خلیج فارس- بهره مند می شود.
به گفته ی او، سلفی ها و کسانی که مسؤولیت این گونه امور را بر عهده دارند، هر هفته با چمدان های پر از پول از طریق مرزهای اردن و ترکیه و از مبدا عربستان سعودی در حال رفت و آمد هستند.

 تامین منابع مادی و تسلیحات

در کویت، کمک های مالی به وسیله ی «کمیته ی حمایت از جهادگران در سوریه» به ریاست ولید طباطبایی، نماینده ی جریان سلفی پارلمان این کشور، به رادیکال ترین مخالفان حکومت سوریه تعلق می گیرد.

در قطر نیز فرستادگان «شیخ عبدالرحمان نعیمی» و«شیخ علی سویدی» با کمک شخصی در دوحه که ملیت لبنانی دارد، کمک های خود را به مخالفان بشار اسد می رسانند. اقداماتی کم و بیش پنهانی از این دست و استفاده از واسطه ها در مراسلات، این کشورها را از هرگونه پاسخ گویی در قبال حمایت مالی از تروریسم معاف می دارد.


برای مدتی طولانی، بسته های کمکی از طریق لبنان به دست مخالفان می رسید. پس از فتح قصیر (در سی کیلومتری لبنان) ، مرزهای مشترک سوریه و لبنان و این مسیر مواصلاتی استراتژیک تحت کنترل ارتش سوریه در آمده است.
نتیجه این که جهادگران در مقایسه با دیگر مخالفان حکومت سوریه، مانند ارتش آزاد سوریه، دسترسی بیشتری به مواهب پشتیبانان خود دارند.

 در بعضی از موارد شاهدیم که جهادگران جهت تسهیل دریافت پول و تسلیحات، شهروندان اروپایی را به عنوان گروگان به اسارت  گرفته و در مقابل از این کشورها می خواهند چشم خود را بر کمک هایی که از طریق ترکیه و عراق به آن ها می رسد ببندند.

بهره مندی از پول و تسلیحات ، اصلی ترین انگیزه ی مبارزانی بوده است که به جبهه ی النصره پیوسته اند. یکی از اعضای سازمان ملل که با شورشیان در تماس است می گوید: مشکل این جاست که از وقتی که کسی به این گروه می پیوندد، چنان توسط رهبران تندرو مورد شست و شوی مغزی قرار می گیرد که دیگر بازگشت به نقطه ی اول و جدا شدن از آن برای وی به راحتی امکان پذیر نخواهد بود. در حالی که جهاد گران پیش از این  تنها پنج تا ده درصد شورشیان را تشکیل می دادند، اکنون سی و پنج تا چهل درصد مخالفان مسلح حکومت را در سنگرهای شمال و شرق سوریه شامل می شوند.

 به گفته ی این منبع آگاه، چنانچه در شش ماه آینده اوضاع سوریه پیچیده تر شود و درگیری های داخلی در دوگانه ی حکومت سوریه-القاعده شکل جدیدی به خود بگیرد، از هزار و سیصد گروه مخالف حکومت، حدود صد گروه لائیک که طرفدار جدایی دین از حکومت هستند، بشار اسد را به تندروهای اسلامی ترجیح خواهند داد و به طرفداران حکومت سوریه خوهند پیوست.