نگاه اکونومیست به کاهش تمایل به ازدواج در ایران

نشریه اکونومیست در جدید ترین شماره خود گزارشی از معضل کاهش میل به ازدواج در ایران منتشر کرده است.

به گزارش عصر ایران در این گزارش با اشاره به تمایل حکومت ایران برای ترویج مساله ازدواج در بین جوانان به عنوان راهکاری برای جلوگیری از معضل پیری جمعیت ایران می نویسد این مساله به دغدغه نخست سران حکومت ایران تبدیل شده است.

اکونومیست می نویسد:

دولت ایران می خواهد دلال و واسطه ازدواج بین جوانان باشد. در حالی که به نظر می رسد بسیاری از جوانان ایرانی ازدواج خود را به تاخیر انداخته اند حکومت این کشور در تدارک و برنامه ریزی برای گسترش این سنت در بین جوانان است. اخیرا در استان همدان یک آیت الله ارشد نسبت به خطر از دست دادن مشاغل دولتی برای کارمندان مجرد هشدار داده است. یک ارزیابی و مطالعه نشان می دهد یک وب سایب همسر یابی که توسط حکومت راه اندازی شده است ممکن است بتواند بیش از 100 هزار ازدواج جدید را ساماندهی کند.

برای کسانی که نگران خانواده و سنت ها هستند وضعیت کنونی ایران نگران کننده است. نهاد سنتی خانواده در ایران مثل بسیاری دیگر از نقاط دنیا در حال فروپاشی است و از هر سه ازدواج یک ازدواج در شهر تهران به جدایی و طلاق می انجامد.

صیغه یا همان ازدواج موقت در ایران به عنوان راهکاری در مسائل اجتماعی به رسمیت شناخته می شود، این نوع ازدواج می تواند از یک ساعت تا سال ها برقرار باشد، اما این چیزی نیست که مطلوب حکومت باشد . حکومت به دنبال ازدواج های دایم و همیشگی بین جوانان است.

با این جال به نظر می رسد بسیاری از 55 درصد از جمعیت زیر 30 سال ایران (از جمعیت 77 میلیونی ) علاقه مند به ارتباطات موقت به جای ازدواج دایم هستند. اخیرانهادهای حکومتی ایران اعلام کردند بیش از 300 وب سایت دوست یابی به سبک غربی را شناسایی و از دسترس خارج کرده اند. در حالی که مقامات حکومت ایران قادر به کنترل و از دسترس خارج کردن همه این گونه وب سایت ها نیستند ترجیح می دهند به عنوان دلال و تسهیل کننده و مشوق سیاست ازدواج باشند.

اما یک وب سایت رسمی که در ماه اخیر راه اندازی شده است به نظر نمی رسد بتواند به جز قشر مذهبی جامعه اقشار گوناگون را به سمت خود جذب کند. فرهاد جوان 32 ساله که 3 سال اخیر را تنها بوده است می گوید به هیچ وجه علاقه ای ندارد اطلاعات شخصی خود را روی این وب سایت تحت کنترل حکومت قرار دهد.

اکونومیست در پایان این گزارش می نویسد وقتی در جامعه ای بیش از 60 درصد از ورودی دانشگاه ها و دانشجویان را دختران تشکیل دهند به طور طبیعی مساله اولویت همسر شدن از دستور کار آنها خارج می شود.