تاریخ:
انفجار بسته باروت در دست مرد هندی؛ مرد ۵۲ ساله زخمی شد 
درس سی و نهم
پیروزیهای المپیک را به نام چه کسی مینویسیم؟
حدادی آشکارا و به هزار دلیل خودزنی کرد، اما همین امروز هم اگر قرار باشد برای شکست او دنبال مقصر بگردیم، احتمالا نام خودش را پایینتر از رئیسفدراسیون و کمیته ملی المپیک و فدراسیون و چه بسا رئیسجمهور مینویسیم.
با آغاز موفقیت در کاروان ایران بازهم قضاوتها نسبت به مدیریت ورزش تغییری نخواهد کرد .
به گزارش "ورزش سه"، قضاوت بیشتر ما مثل همیشه است. پیروزیها را به حساب ورزشکار و مربی مینویسم و شکست را به نام مدیران میزنیم.
1- احسان حدادی، از المپیک 2012 لندن به این طرف، مختصاتی بزرگتر از یک ورزشکار معمولی پیدا کرد، آنقدر بزرگ که دیگر در چارچوب هیچ یک از برنامهریزیهای فدراسیون دوومیدانی قرار نمیگرفت. خودش بود و خودش. هر گاه دلش میخواست تمرین میکرد و دلش اگر نمیخواست نه تمرین میکرد نه مسابقه میداد. با این وجود اما او همچنان قهرمان ستایش شده ما بود. همچنان اگر لازم بود در هر جدلی، منطق نیمبند او را به استدلالهای فدراسیون و کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش ترجیح میدادیم. نتیجه چی شد؟
حدادی آشکارا و به هزار دلیل خودزنی کرد، اما همین امروز هم اگر قرار باشد برای شکست او دنبال مقصر بگردیم، احتمالا نام خودش را پایینتر از رئیسفدراسیون و کمیته ملی المپیک و فدراسیون و چه بسا رئیسجمهور مینویسیم.
2- تا پیش از بازگشت علی مرادی، از فدراسیون وزنهبرداری، جز حسین رضازاده و چند قهرمان عاصی و مصدوم و محروم چیزی باقی نمانده بود. وزارت ورزش و جوانان در دولت حسن روحانی، پایاش را توی یک کفش کرد که رضازاده باید بین شورای شهر و ریاست فدراسیون یکی را انتخاب کند، احتمالا با علم به اینکه انتخابش فدراسیون نخواهد بود. رضازاده که رفت، وزنهبرداری جان دوباره گرفت. بهداد و کیانوش و ...که کارشان به قهر و اعتصاب کشیده بود، لبخند زدند. سهراب مرادی که خدا میداند چرا و چگونه محروم شده بود، برگشت و طلای المپیک گرفت.
3- در تیراندازی دو دختر ایرانی نابورانه به فینال المپیک میرسند، در شمشیربازی، فاصله قهرمان ما با فینال یک امتیاز میشود، فقط به اندازه یک ثانیه غفلت. دونده 100 متر ایران برای اولین بار در تاریخ از مرحله مقدماتی صعود میکند و به نیمهنهایی میرسد، والیبال در اولین تجربه المپیکیاش سزاوارانه به مرحله یک چهارم نهایی میرود... اما در قضاوتهای ما هیچ کدام از این موفقیتها ربطی به مدیران ورزش ندارد. ما قضاوتهایمان را قبل از المپیک و قبل از هر مسابقهای کردهایم؛ موفقیتی اگر باشد مال ورزشکار است و اگر نباشد مدیران باید جوابگو باشند.
4- سالهاست با همین معیارهای دوگانه به هر اتفاقی نگاه میکنیم. علی دایی اگر به جایی برسد، تلاش خودش بوده و اشتباهی اگر بکند، مدیران مواظبش نبودهاند و مهرهسوزی کردهاند. بدبینی ذاتی ما نسبت به مدیران حکایت امروز و دیروز نیست. گودرزی و سجادی و مرادی که سهل است، صفاییفراهانی را هم وقتی رئیسفدراسیون بود، با همین بدبینی ذاتی قضاوت میکردیم. آرشیوها شهادت میدهند که بر سر او که امروز بهترین مدیر تاریخ فوتبال مملکتش مینامیم، چه آوردیم. فقط به یک دلیل ساده، به خاطر یک پیشداوری، یک بدبینی که در وجود بیشترمان نهادینه شده و بهمان میگوید هیچ مدیر خوبی وجود ندارد!
لینک کوتاه: کپی لینک
سالیوان: آمریکا در رویارویی با ایران امروز در بن بست راهبردی قرار دارد فوت وکیل دادگستری در بیرجند / متهم بازداشت شد ترامپ درباره تعهد قدیمی آمریکا به تایوان: ۱۹۸۲ خیلی وقت پیش بود صحنه ای از آزمایش اسلحه تک تیر انداز "صیاد" ترامپ: شی دیکتاتور نیست، او کشورش را دوست دارد ترامپ: اگر از جمله اول یک پیشنهاد خوشم نیاید آن را کنار میگذارم؛ در مورد پیشنهاد ایران هم همین کار را کردم واکنش ترامپ به سوال خبرنگار درباره حمله به مدرسه میناب: رسانه شما جعلی است امام جمعه اهواز: ایران شرایطی برای آمریکا ایجاد کرده که نه راه پس دارد و نه راه پیش ترامپ: مخالفتی با تعلیق 20 ساله برنامه هستهای ایران ندارم رایزنی رئیس امارات و نخست وزیر هند درباره تقویت همکاری مشترک ادعای ترامپ: به دنبال لغو تحریم شرکتهای نفتی چینی هستم که نفت ایران را میخرند هشدار دریایی سطح زرد در مازندران/ باد و طوفان شدید در راه است پیام تبریک پزشکیان به نخستوزیر جدید عراق علمالهدی: به این ۳۰ دلیل، ما آمریکا را از ابرقدرتی ساقط کردیم رئیس قوه قضاییه: آزمونی دیگر در راه است، اکنون میدان جهاد ، صرفهجویی است