بخشیدن یا بخشودن؟

عصر ایران؛ مهرداد خدیر- با اعلام گذشتِ خانوادۀ «میترا استاد» از قصاص «محمد علی نجفی» رسانه‌ها در عنوان خبر از واژۀ «بخشش» استفاده می‌کنند.

این در حالی است که برخی بر این باورند که بهتر است از واژۀ «بخشودن» استفاده کنیم یا «بخشایش».

بخشودن اما پارسیِ «عفو» است و مثلا وقتی متهمانی به پیشنهاد یا خواستِ رییس قوۀ قضاییه مشمول «عفو» رهبری قرار می‌ گیرند، واژۀ «بخشودگی» مناسبت دارد.

در این قضیه اما خانوادۀ مقتول (میترا استاد) در جایگاه عفو یا بخشودن نبوده‌اند و «گذشت» کرده‌اند و «بخشش» نادرست نیست.

چون بخشیدن یعنی از حقی یا از مالی یا از سهمی گذشتن و در اینجا هم از حق قصاص خود «گذشت» کرده‌اند.

پس اگر بحث گذشت باشد «بخشش» است. مثل وقتی که فردی به ما توهین می‌کند و ما از شکایت و پی‌گیری صرف نظر می‌کنیم و می‌گوییم «بخشیدم» که به معنی «گذشت کردم» است یا «گذشتم».

اما اگر کارمندی خطا می‌کند که مستوجب برخورد قانونی است و مقام بالاتر صرف نظر می‌کند در واقع قلم عفو می‌کشد و «می‌بخشاید».

استاد سخن - سعدی - هم می‌گوید:

خدا را بر آن بنده «بخشایش» است
که خلق از وجودش در آسایش است

به روشنی می‌بینیم که سعدی میان بخشایش (از مصدر بخشودن) با بخشش (از مصدر بخشیدن)، تفاوت و تمایز قایل شده است و کدام معیار بالاتر از سخن و نثر سعدی؟

گل ایران به نیوزیلند از نگاه تماشاگران

تماشاخانه

اسپایدر یمن و دهانه‌ آتشفشانی که او را بلعید؛ نمونه ایرانی : زندان دیوها در تکاب

سرقت از کلیسای مقدس روس‌ها در تهران / خوب شد سارقان «آجرهای مارکوفی» را نبردند

فیلم های دیگر