در انتخابات به کسی رای دهیم که بدهکار این و آن نباشد

عصرایران؛ مصطفی داننده- انتخابات مجلس نزدیک است. خیلی‌ها در این ایام سودای کرسی‌های سبز پارلمان را دارند و حاضراند برای رسیدن به بهارستان هرکاری کنند.

خیلی‌ها حسابی پول خرج می‌کنند. برخی پرونده سازی می‌کنند. بخشی شام و ناهار می‌دهند، عده‌ای با هم ائتلاف می‌کنند و البته کسانی هم هستند که هیچ کار نمی‌کنند.

ما مردم باید چه کنیم؟ به چه کسی رای بدهیم؟  خیلی از نامزدها را نمی‌شناسیم. واقعا چه باید کرد؟

واقعا نمی‌شود همه را شناخت اما به آنهایی که نباید رای بدهیم را می‌شود به راحتی شناخت و آنها را پیدا کرد. اگر می‌خواهیم نماینده‌ای را به پارلمان بفرستیم که به فکر مردم شهرش و کارهای آنها باشد و و ظایف نمایندگی خود را انجام دهد باید به کسانی که  رای بدهیم که اهل زیاد خرج کردن و بریز و بپاش‌های انتخاباتی نیستند.  

آنهایی که در ایام انتخابات هر روز ناهار و شام می‌دهند، رای می‌خرند، سالن‌های آنچنانی برای مراسم خود رزرو می‌کنند و هزار کار دیگر که به واسطه آن به صندلی‌های سبز برسند قطعا نمایندگان خوبی برای مردم نیستند.

این افراد اگر به مجلس بروند برای مردم کار نمی‌کنند. آنها به مجلس می‌روند تا خرج‌های انتخاباتی‌شان را با هزینه کنندگان صاف کنند. بالاخره همه اینها بدهی است و باید پاس شود.

کسی که هر روز شام و ناهار می‌دهد و اندازه یک ریاست جمهوری برای انتخابات مجلس خرج می‌کند، وقتی به مجلس رسید به فکر کارهای من و شماست؟

نه، عزیزان.

این افراد به مجلس می‌روند تا کارهای دیگران به ویژه آنهایی که در ایام انتخابات برای‌شان خرج کرده‌اند، برسند نه من و شما.

بیایید این قرار را با هم بگذاریم. اگر دیدیدم نامزدی تبلیغاتی خارج از عرف شهر و استان‌مان دارد، به او رای ندهیم. اگر دیدیم از ستاد او ظرف، ظرف غذاست که به نقاط مختلف شهر می‌رود، به او رای ندهیم. اگر دیدیم کارت‌های هدیه بدون حساب و کتاب پخش می‌شود به او رای ندهیم.

به کسانی رای بدهیم که حداقل بدهکار افراد در انتخابات نباشند. معقول تبلیغات کرده باشند و هزینه‌شان را این و آن نداده باشند.

این افراد وقتی به مجلس می‌روند از همان ابتدا به فکر این نیستند که چگونه بدهی‌های دوران تبلیغ را بدهند و یا خیل محبت‌ها را جبران کنند.

شناخت به آنهایی که می‌خواهیم رای بدهیم سخت است اما به راحتی می‌شود به آنهایی که نمی‌خواهیم رای ندهیم را بشناسیم.

هر کس در شهر خودش می‌تواند به چشمانش اعتماد کند و به آنهایی که نمی‌خواهد رای بدهد را بشناسد.

«سعید کنگرانی» در ۲۰ سالگی و در کنار «فروزان»؛ سال ۱۳۵۳ (عکس)

تماشاخانه

خون بابا گم شد / رابطه مامان با همسر آقای خامنه ای بعد از توقیف روزنامه فائزه قطع شد / بعد از فوت بابا، مامان را برای آزمایش رادیواکتیو به خارج از کشور فرستادم /  بابا می گفت میان ترامپ و پوتین و نتانیاهو ائتلاف صورت می‌گیرد

سکانس های ماندگار زنده یاد سعید پیردوست

فیلم های دیگر