عصر ایران - یکی از بزرگترین لحظات تاریخ سینما سکانس رویارویی آل پاچینو و رابرت دنیرو (صحنهٔ کافه) در فیلم مخمصه Heat ساخته مایکل مان در سال 1995 است.
اگرچه آل پاچینو و رابرت دنیرو پیش از این در فیلم پدرخوانده 2 همبازی بودند، اما هرگز رودررو و در یک قاب مشترک بازی نکرده بودند. این صحنه اولین رویارویی واقعی دو قطب بزرگ بازیگری دهههای ۷۰ و ۸۰ است که مستقیم مقابل هم مینشینند.
فیلم داستان تقابل حرفهای میان نیل مککالی (رابرت دنیرو)، یک سارق بسیار دقیق و منظم، و وینسنت هانا (آل پاچینو)، کارآگاهی وسواسی و متعهد در لسآنجلس است. هر دو آنها زندگی شخصی متزلزلی دارند و شغلشان به مرکز هویتشان تبدیل شده است. با پیش رفتن سرقتها و تعقیبها، فیلم نشان میدهد که این دو دشمن بیش از آنکه مقابل هم باشند، بازتاب یکدیگرند؛ دو انسان تنها که میدانند مسیر انتخابیشان به برخوردی اجتنابناپذیر ختم میشود.
این سکانس اکشن نیست، اما بهاندازهٔ یک تعقیبوگریز نفسگیر است. دنیرو (نیل مککالی) شخصیتی منظم، حرفهای و منزوی، در برابر پاچینو (وینسنت هانا) شخصیتی وسواس، متعهد و بیقرار روبروی هم مینشینند.
آنها درباره جرم و قانون چیزی نمیگویند بلکه دربارهٔ زندگی، تنهایی و کار حرف میزنند و دقیقاً همین گفتوگو است که سکانس را ماندگار میکند.
قهرمان و ضدقهرمان، بیش از آنکه دشمن هم باشند، نسخههای متفاوت یک انساناند. هر دو تنها هستند، هر دو به کارشان وفادارند، و هر دو میدانند این مسیر احتمالاً به مرگ یا فروپاشی ختم میشود.
مایکل مان عمداً هیچ ترفند سینمایی برجستهای به کار نمیبرد تا تمام توجه روی بازی و زیرمتن دیالوگها متمرکز بماند. قاببندی ساده، دو نفره، بدون جلوهگری، تدوین مینیمال، نورپردازی واقعگرا و در یک کلام میتوان گفت کارگردانی نامرئی مایکل مان این شاهکار را رقم زده است.
این سکانس در تاریخ سینما مرجع است چون بدون اکشن، بدون موسیقی اغراقآمیز و فقط با دو بازیگر و چند دیالوگ، تقابل اخلاقی، فلسفی و انسانی یک فیلم جنایی را به اوج میرساند.
ویدئوهای بیشتر از «سکانسهای برتر سینمای ایران و جهان» را اینجا ببینید