عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - استفاده از بالگردهای عملیات ویژه شینوک MH-47 برای انتقال سوخت به دیگر هواگردها در هوا، یکی از سناریوهای آینده است که فرماندهی عملیات ویژه ارتش آمریکا (SOCOM) در حال بررسی آن است. این بررسی همزمان با آغاز طراحی نسخه آینده این بالگرد دو ملخه یعنی بلاک III انجام می شود. هرچند این ایده در حال حاضر در حد فرضیه است، اما چنین بالگردی در نقش سوخت رسان هوایی می تواند کمبود ظرفیت سوخت رسانی داخلی این فرماندهی را جبران کند و از راهبردهای آینده عملیات های تهاجمی هوایی پشتیبانی کند.

جالب است بدانید؛ شینوک نخستین پرواز خود را در سال 1961 انجام داده و از آن زمان در حال بروزرسانی و تولید است.
در کنفرانس سالانه SOF ، افسران ارشد SOCOM گزارشی از وضعیت فعلی بالگردهای کاملا ارتقا یافته MH-47G ارائه کردند؛ همان هواگردهایی که وظیفه حمل بار سنگین را برای هنگ 160 هوانوردی عملیات ویژه ارتش آمریکا یا همان نایت استاکرز بر عهده دارند. این بالگردها معمولا با تغییرات متعدد در ساختار و تجهیزات خود به کار گرفته می شوند.

گفتنی است؛ 160th Special Operations Aviation Regiment که با نام Night Stalkers شناخته می شود، یک یگان ویژه هوانوردی ارتش آمریکا است که زیرمجموعه فرماندهی عملیات ویژه ارتش (SOCOM) فعالیت می کند. این واحد مسئول پشتیبانی هوایی عملیات های بسیار حساس و محرمانه است و ماموریت هایی مثل نفوذ در عمق خاک دشمن، جابجایی نیروهای ویژه، تخلیه مجروحان و عملیات شبانه در شرایط سخت را انجام می دهد.
نایت استاکرز به استفاده از بالگردهای پیشرفته مثل شینوک MH-47 و بلک هاوک MH-60 معروف هستند و به خاطر توانایی بالا در پرواز در شب، شرایط آب و هوایی سخت و محیط های پرخطر، یکی از مهم ترین یگان های پشتیبانی عملیات ویژه در جهان به شمار می روند.

در این مرحله، SOCOM در حال تدوین الزامات احتمالی برای نسل بعدی این بالگرد یعنی MH-47G Block III است که انتظار می رود از حدود سال 2032 وارد خدمت شود.
در حال حاضر این ناوگان در سطح بلاک II قرار دارد. با این حال قرار نیست این بالگردها کنار گذاشته شوند و به مرور زمان ارتقا پیدا خواهند کرد.

یکی از موضوعات اصلی در طراحی آینده، افزایش توان عملیاتی و امکان پرواز در بردهای بیشتر و شرایط متنوع تر است. موضوع مهم دیگر، افزایش قابلیت ماژولار بودن تجهیزات است تا بتوان سامانه های مختلف را سریع روی بالگرد نصب یا از آن جدا کرد و آن را متناسب با ماموریت تغییر داد.

همچنین بررسی می شود که در برخی ماموریت ها بتوان بخشی از تجهیزات حفاظتی یا ناوبری را حذف کرد تا وزن کمتر و ظرفیت حمل بیشتری فراهم شود. کنار این موارد، ایده تبدیل MH-47 به یک سوخت رسان هوایی نیز مطرح شده است؛ به این معنا که این بالگرد بتواند نقش یک FARP پرنده را ایفا کند و در هوا به دیگر هواگردها سوخت رسانی کند.
FARP یا نقطه تسلیح و سوخت رسانی جلو، پایگاهی موقت در نزدیکی خط مقدم است که امکان دریافت سریع سوخت و تسلیحات را برای هواگردها فراهم می کند.
در حال حاضر نیز MH-47 در قالبی به نام Fat Cow برای سوخت رسانی زمینی استفاده می شود. در این حالت، بالگرد با مخازن سوخت اضافی به یک ایستگاه سوخت رسان متحرک برای دیگر بالگردها تبدیل می شود. این تاکتیک در عملیات معروف حمله به بن لادن نیز به کار گرفته شد.

در FARP، هواگردها می توانند حتی بدون خاموش کردن موتور سوخت گیری و تسلیح شوند و همین موضوع سرعت عملیات را افزایش می دهد یا برد عملیاتی را بیشتر می کند. با این حال، سوخت گیری در هوا می تواند حتی کارآمدتر از این روش باشد.
در همین راستا، مطرح شده که شاید بتوان از MH-47 برای سوخت گیری هوایی نیز استفاده کرد، هرچند این موضوع هنوز در حد ایده و بررسی اولیه است.
مسئولان SOCOM تاکید می کنند که هدف اصلی افزایش برد و توان عملیاتی نیروها است، به ویژه در سناریوهای احتمالی در اقیانوس آرام و درگیری های گسترده با چین.