سالهاست که تمرکز نظامهای سلامت بر هشدارهای مربوط به «کمخوابی» معطوف بوده است، اما نتایج یک مطالعه بینالمللی و وسیع که در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۲۶ در مجله معتبر Nature منتشر شده، ورق را برگرداند. این تحقیق نشان میدهد که «پرخوابی» نیز میتواند به اندازه «کمخوابی» برای ارگانهای حیاتی بدن مخرب و پیرکننده باشد.
به گزارش خبرآنلاین، محققان در این پژوهش به الگوی رفتاری جدیدی دست یافتهاند که آن را «رابطه Uشکل» (U-shaped relationship) مینامند. طبق این الگو، نمودار پیری بیولوژیکی در دو انتهای طیف خواب (بسیار کم و بسیار زیاد) صعودی است.
دادهها تایید میکنند که:
آنچه به این تحقیق اعتبار دوچندان میبخشد، مقیاس آماری آن است. این مطالعه با بررسی وضعیت زیستی ۵۰۰ هزار بزرگسال به این نتیجه رسیده است که افرادی که دقیقاً در «محدوده طلایی» یعنی بین ۶ تا ۸ ساعت میخوابند، کمترین سن بیولوژیکی و پایینترین نرخ خطر مرگ زودهنگام را ثبت کردهاند.
برخلاف تصور عمومی که خواب زیاد را مایه استراحت بیشتر میداند، این تحقیق ثابت کرده است که خواب طولانیمدت با پیری زودرس بافتها گره خورده است. متخصصان بر اساس این یافتهها هشدار میدهند که برای حفظ شادابی و سلامت ماندگار، نباید اجازه داد ترازوی خواب از تعادل خارج شود.
توصیه نهایی این گزارش علمی برای عموم بزرگسالان صریح است، برای پیشگیری از پیری زودرس و کاهش ریسک ابتلا به بیماریهای مزمن، بازه ۶ تا ۸ ساعت خواب شبانه را به عنوان یک استاندارد زیستی غیرقابل تغییر در سبک زندگی خود بگنجانید.