با گذشت چند ماه از انتصاب ابوذر شیرودی به عنوان رئیس سازمان هواپیمایی کشوری، برخی ابهامات در خصوص وضعیت حقوقی و مدیریتی وی همچنان بدون پاسخ روشن باقی مانده و این موضوع توجه کارشناسان و فعالان حوزه هوانوردی را به خود جلب کرده است.
به گزارش عصر خبر، بر اساس اطلاعات موجود، آقای شیرودی از آذرماه سال گذشته با حکم وزیر راه و شهرسازی به ریاست سازمان هواپیمایی کشوری منصوب شدهاست. با این حال، وی پیش از این به عنوان رئیس هیئتمدیره شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (ایرانایر) فعالیت داشته و تاکنون استعفای رسمی وی از این سمت ثبت نشده است.

گفته میشود دلیل این موضوع، عدم تعیین و انتصاب جایگزین در هیئتمدیره ایرانایر از سوی وزارت راه و شهرسازی است؛ مسئلهای که بهنظر میرسد باعث ایجاد تداخل در مسئولیتها و ابهام در جایگاه حقوقی او شده است.
از سوی دیگر، نحوه معرفی ابوذر شیرودی با عنوان «کاپیتان» نیز با واکنشهایی همراه بوده است. طبق برخی گزارشها، آقای شیرودی در گذشته در جایگاه کمکخلبان فعالیت داشتهاند و از آخرین پرواز عملیاتی او حدود ۱۳ سال میگذرد. بر اساس مقررات و استانداردهای هوانوردی، صلاحیتهای پروازی نیازمند بهروزرسانی مستمر و انجام پروازهای دورهای است و در صورت وقفه طولانی، این صلاحیتها فاقد اعتبار عملیاتی خواهند بود. از این رو، برخی کارشناسان استفاده از عنوان کاپیتان را در چنین شرایطی فاقد پشتوانه حرفهای و قانونی میدانند.

این مجموعه ابهامات، پرسشهای جدیتری را نیز در فضای کارشناسی مطرح کرده است؛ از جمله اینکه در انتصابها و تصدی پستهای تخصصی تا چه میزان باید به معیارهای حرفهای، تجربه عملی و ضوابط قانونی توجه شود و آیا عوامل غیرتخصصی میتوانند در این فرآیند تأثیرگذار باشند یا خیر؟ آیا فرزند شهید بودن راهی می شود برای دور زدن قانون یا شایسته بودن برای پست های تخصصی؟
با توجه به حساسیت و اهمیت صنعت هوانوردی، که مستقیماً با ایمنی جان مسافران و استانداردهای بینالمللی در ارتباط است، انتظار میرود وزارت راه و شهرسازی با شفافسازی در خصوص وضعیت مدیریتی رئیس سازمان هواپیمایی کشوری، نسبت به رفع این ابهامات اقدام کند. همچنین تعیین تکلیف سریع وضعیت هیئتمدیره ایرانایر و تبیین دقیق جایگاه حقوقی افراد در مناصب کلیدی، میتواند گامی مؤثر در جهت ارتقای اعتماد عمومی و بهبود حکمرانی در این حوزه باشد.