افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ یا ۲ معمولاً نسبت به گرما حساستر از سایر افراد هستند. دلیل آن این است که برخی عوارض دیابت میتوانند عملکرد طبیعی بدن در تنظیم دما را مختل کنند.
به گزارش سلامت نیوز، آسیب به اعصاب و رگهای خونی در دیابت میتواند عملکرد غدد عرق را کاهش دهد. در نتیجه بدن سختتر خنک میشود و احتمال گرمازدگی یا حتی گرمازدگی شدید (وضعیت خطرناکی که نیاز به مراجعه به پزشک دارد) افزایش پیدا میکند.
از طرفی، افراد دیابتی سریعتر دچار کمآبی بدن میشوند. کمآبی میتواند قند خون را بالا ببرد و قند خون بالا نیز باعث دفع بیشتر ادرار و تشدید کمآبی میشود. برخی داروها مانند مُدرها (داروهای ادرارآور) نیز این وضعیت را بدتر میکنند.
دمای بالا میتواند نحوه استفاده بدن از انسولین را تغییر دهد. به همین دلیل، در روزهای گرم ممکن است نیاز باشد:
حتی اگر دما خیلی بالا نباشد، ترکیب گرما و رطوبت میتواند خطرناک باشد. رطوبت باعث میشود تعریق بدن تبخیر نشود و بدن سختتر خنک شود.
به همین دلیل شاخص گرمایی (Heat Index) اهمیت دارد و در شرایط خاص، حتی در دمای متوسط هم خطر گرمازدگی وجود دارد.
فعالیت بدنی برای کنترل دیابت ضروری است، اما در ساعات گرم روز نباید در فضای باز ورزش کرد.
بهترین زمانها:
صبح زود
عصر و شب
محیطهای خنک یا دارای تهویه
گرما میتواند به انسولین، داروها و دستگاههای اندازهگیری قند خون آسیب بزند.
طوفانها، قطع برق یا شرایط اضطراری میتوانند مدیریت دیابت را سختتر کنند. داشتن کیف اضطراری دارو و تجهیزات توصیه میشود، بهخصوص برای مواقعی که دسترسی به یخچال یا دارو محدود میشود.